Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

piętnaście oddechów temu zapomniałam,
wiem, że nic nie miałam;
teraz mam wyrzuty sumienia
za powiększenie mojego mienia;
jakie to proste- nie uciekać
tak bezczynnie spać i czekać
patrzę w niebo, nie oceniam
takie to chwalebne mniemam
bo nic nie może równać się z tobą
w śnie nierealnym jedyną osobą,
którą mogę dotknąć
świat twój połknąć
stać się ucieczką
będąc bezbronną owieczką;
nie myśleć o konsekwencjach
życie tworzyć w wielu konwencjach
raz być prawdziwą złodziejką
dla krytyki czarodziejką,
a dla siebie jedynie cieniem,
dla którego życie jest jedynym niespełnionym pragnieniem;
mogę też być wariatką
płakać, znikać, być furiatką
taką małą dla lekarzy gratką
i dla pielęgniarek swatką,
widzieć głosy mogę także
to bardzo normalne, a jakże;
lub być przeciętnie normalna
w sklepie, kuchni, łóżku zaradna
na spacery do sklepu chodzić
w morzu kłamstw brodzić
zapładniając marzeniami serce swoje
gubić drogę i sny moje;
w końcu zasnąć na tekturze,
a nie w pałacowym murze
widzieć co noc gwiazdy
nie gubiąc przy tym prawdy;
takie to proste wołanie
zwłaszcza gdy życie to spanie
zamiast racjonalnie funkcjonować
ja zaczynam po prostu wariować
moja prawdziwa naturo
niedościgniona wielka fortuno

Opublikowano

Dziękuję za komentarze; dla mnie tekst ma sens, żałuję że go inni nie widzą; nie uważam żeby komukolwiek uwłaczało, iż Jego teksty są na tej samej stronie co mój tekścik ( jak sama nazwa „mówi” debiut), a co do umieszczenia w prozie to zwykła pomyłka przy pracy z komputerem

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wiersz zrozumiały tylko dla siebie może napisać każdy. A ty popełniłaś sieczkę.



Dlaczego irytujesz się krytyką?. Umieszczając tu swoją twórczość powinnaś mieć świadomość że jednocześnie się na nią zdajesz.




co jakiś czas na prozie umieszczajane są teksty które na prozę nie wyglądają. Mimo tego, że jest choćby dział bez limitu. Ale o tym już mówiłem.

Z pozdrowieniami
Igi

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Omagamoga   Dziękuję za tę odpowiedź i rozumiem frustrację, którą za nią słyszę. Mam wrażenie, że mówimy o dwóch różnych znaczeniach słowa „system". Ty piszesz o systemie w sensie szerszym - władzy, instytucji, które chcą kontrolować i uciszać niepokornych, wybitnych ludzi. I masz w tym rację.   Ja natomiast miałam na myśli konkretnie system oświaty w Polsce – np. sposób finansowania zajęć dodatkowych. Nakłady na wsparcie dzieci z dysfunkcjami są znaczące, co jest słuszne. Ale dzieci wybitnie zdolne są traktowane po macoszemu, bo panuje założenie, że „poradzą sobie same". A jak dobrze wiemy – wcale nie zawsze sobie radzą. Często nie  otrzymują żadnej propozycji rozwijającej ich  talenty czy zainteresowania. 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      No właśnie - psycholog szkolny już odpowiednio by zaszufladkował.  W pierwszym roku mojej pracy poznałam ucznia z klasy czwartej, który zawsze się dziwnie uśmiechał, jak ktoś go upominał. Był to bardzo zdolny chłopiec, który uwielbiał wszystko rozkręcać i sprawdzać , co jest w środku. Więc często bywał na "dywaniku". Kiedyś go zapytałam, co czuje, jak słyszy ostre słowa pod swoim adresem? Odpowiedział, że się boi i mu w środku coś "drży" , dopowiedziałam - i się uśmiechasz wówczas. Tak - przyznał. Ewidentnie była to jego reakcja na stres - i to dziecko nadal nie otrzymało żadnej pomocy przez "system". Ani psychologicznej, ani dydaktycznej.  Kupiłam mu pozytywkę - miał zadanie, ustalić jak działa jej mechanizm:))) Mam nadzieję , że nie zanudziłam.  
    • Jabłko: Jestem pełne słodyczy. Pomidor: A ja mam treściwy smak. Jabłko: Posiadam piękne kształty. Pomidor: Raczej ja – naśladujesz.   Trwał spór, postanowiłem zbić pomidor i jabłko na keczup oraz przecier.      
    • życie to droga pełna drzew i gwiazd to droga która ciągle uczy nas   życie oceanem zdarzeń marzeń snów i łez bez nich życie byłoby jak smutna twarz
    • @Anna1980 ładnie i zwiewnie i tak naturalnie wyszło :) Pzdr.
    • @hollow man   To właśnie ta pułapka -  zaczęliśmy wierzyć, że menu smakuje lepiej niż potrawa. Mapa daje nam złudne poczucie bezpieczeństwa i kontroli, ale to na terytorium – w tym nieuregulowanym, pełnym błota i zakrętów świecie - dzieje się życie. Może te wspomniane wcześniej "błyski" to po prostu miejsca, gdzie mapa się przeciera i wreszcie czuć pod stopami prawdziwy grunt?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...