Gonię przeszłość

[Immortal Dream]

Ranny ptak wzlatuje nad morzem.
Dzwony śmierci rozśpiewują mu wzniosły hymn.
Czy rozmarznięte serce symbolizuje
Roztargnione w nas uczucia sensu?
Drzewo pochylone na wietrze,
A smutek nieprzerwanie krąży miedzy liśćmi
Z zimy stać się wiosną.
Rozkwitną chwile zapomnienia
Uniesie głód miedzy chmury łez.
Czas nastanie cichych i prostych dróg
Upadną dni tęsknoty.

Boże, który w kropli rosy kryjesz swą moc
Spraw, aby uwierzono w siłę najmniejszą czynu
Aby więcej krew nie spływała po ciele ludzkiego życia.
A gdy ucichnie wiatr niepokoju
Serce napełni czysta radość
Istnieniem staje się rzeczywistość
I nagle dociera rozpacz,
Która chwieje palącym gniewem
Rozmazuje uczucia.
Osiągnąć dno i uśmierzyć ból.
Niewyobrażalne gonitwy za przeszłością.

Wspomnienia i kolejna rana.
Ochota błysku, uśmiechu
I kolejny raz zgaszenie próśb i modlitw.
Nadzieja, która zniknęła wraz ze swymi dziećmi
I ostatnia chwila przemówienia…
Anioły, które zsyłają swe pomocne dłonie
I szatan, krzywdzący te pragnienia.
Przeznaczenie zatrute niepewnością.

[Margaret Floral]

Do skomentowania przyciągnął mnie tytuł, no więc jestem. Mam wrażenie, jakby znaki interpunkcyjne były trochę poplątane, ale to może tylko wrażenie. Może jako przykład podam to zdanie
"Drzewo pochylone na wietrze,
A smutek nieprzerwanie krąży miedzy liśćmi
Z zimy stać się wiosną. "
Nie dość, że te znaki mi nie pasuję, to masz tu literówkę i jak dla mnie, brak tu sensu.
Znowóż to zdanie, będące też ciekawa metaforą,
"Czy rozmarznięte serce symbolizuje
Roztargnione w nas uczucia sensu?"
psuje rytm w strofie, a już szczególnie konczące myśl słowo 'sensu'.
Przeczytałam utwór znów i stwierdzam, że nie tylko w tamtym przykładzie brak sensu. Jest wiele takich zdan. Może to ta chęć jak najlepszych metafor? To nie wychodzi - one muszą płynąć z ciebie. Znam to, bo miałam to samo - za dużo metafor i wyszła kicha. Do tego, jak na wiersz budujesz za długie zdania. Na przykład
"A gdy ucichnie wiatr niepokoju
Serce napełni czysta radość
Istnieniem staje się rzeczywistość
I nagle dociera rozpacz,
Która chwieje palącym gniewem
Rozmazuje uczucia."
To jest wiersz, a nie wypracowanie. I te znaki są źle rozstawione. Ja, pisząc - powiedzmy rozprawkę - buduję zdania bardzo długie, ale by je budować trzeba znać zasady przestankowania. U ciebie ich brak i to trochę razi. A poza tym, jak mówiłam - to jest wiersz. I nie potrzeba budować długich zdań, myśl można zawrzeć w kilku słowach.
No cóż, trochę się rozpisałam.;)
Pozdrawiam.