Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

to chyba jakaś nowa kategoria filozoficzna: "w-niebo-wzięta", przypomina mi sie polski przekład Sein und Zeit, Heideggera, tam też są takie kategorie myślinikowo-pomostowe, jak np. "bycie-tu-oto"

a propos rymowanki:

ja się nie znam na polskim haiku, ale pewnie po 10 latach medytacji w świątyni buddyjskiej na mazurach, wśród natrętnych komarów, karmiąc się praną z kosmosu, takie teksty staną się dla mnie jasne jak zdania matematyczne

Opublikowano

a mnie się zdaje, że w świecie są półki
na których ktoś coś z góry polewa
zwą je różnako - tutaj - stosunki
trawa skąd? gdy się komu ryje gleba,
ten wie najwięcej i w kość wchodzi nawyk
łapania za kłosie trawy

z ukłonikiem i pozdrówką MN
ps. ajć, zapomniałem, mnie ta wziętość wzięła,
pieknie choć krótko

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


hehe....miłości nie ma nic do tego,(chyba, że miłośc do natury) tu chodzi o najzyklejsze stosunki do własności.....z dwuznacznością olewania.....i troche ironi......pozdrawiam ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


z ogrodowej półki
niemal na kolanach
w przewrotności
myśli snują się zielono
przyciągając spojrzenie
na olaną ziemie....;)))

a ziemia choć olana
wypełza zielenią
trza kiedyś jej bana
dać a ziemskim cieniom
wystrzyc od razu
do glana lub głazu, hihihihihi

z ukłonikiem i pozdrówką MN

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...