trzeci o tobie

[Krzysztof Sztafa (Veles)]

potrafię zliczyć nieskończone

coraz rzadziej mam okazję za tobą tęsknić. nie pamiętam
smaku tych fizycznych narkotyków i tego że ciągle
czegoś brak. bo gdy milczę – w pewien sposób jestem
twój. na słowo

tak naprawdę czas wyrzucić się w noc. to święto zapalonych
i miasta bez świateł. ciągle udajesz jedno z nich a ja
wypalam się do końca bo

moje lustro to moje zmartwienie. żeby usłyszeć twój głos
muszę uciekać i prosić o świadomość pomnikowych półbogów

wiszę na ścianie wspólnej kawiarni

biegniesz po fali spojrzeń. ucieczka – sprawca nieznany
ignoruj moje imię
my nigdy samotny pył

[JHVH]

a ja mam
kilka pytan między
innymi dlaczego to
jest takie poszatkowane?

czy waszmość myslisz, że jak podzielisz wersy sztucznie, to zrobisz z opowiadania wiersz?
gdyby tak było, to już dawno z trylogii ktoś, przy uzyciu techniki sztucznego dzielenia zdan w równie sztuczne wersy, zrobiłby Iliadę

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dużo tego, czy jak będziesz jej tyle gadał do ucha to myślisz że będzie spoko?
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Oxyvia]

Nie rozumiem tego wiersza. Albo nie moja poetyka, albo po prostu "przedobrzony".

[Natalia Sądowska]

A mi się podoba.