Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

odmówiłem modlitwy
przy twoim stole
bo nie wierzę
w kadzidło i obcowanie
poza

święte obrazy w kościele z matką
zupełnie nie można się porozumieć
kiedy odchodzi od zmysłów
brak wspólnej płaszczyzny

to nie moja wina
bądź więc dobry jak zawsze
odpuść sobie
ja wszystkim

zapomniałem
tak mnie uczyłeś
czy jednak podobieństwo
charakterów

rozstaję się z obietnicą
następnego i wiecznym
jeśli

jednak jesteś
skończenie doskonały

Opublikowano

Święte obrazy wcale nie są święte
są bardzo ludzkie w swym spojrzeniu
stojąc w ciszy przed nimi
nie widzę nic (...)
święta jest moc Boga
co spływa na życie człowieka
i dotyka (...)

Twój wiersz jest prawdziwy, a więc z pewnością godny uwagi. A fragment
mojego, powyższego wymaga jeszcze trochę pracy, ale w tym momencie
chodzi mi o przesłanie - dla Ciebie i może jeszcze dla kogoś, kto zawiesi
swe oko. Pozdrawiam ciepło.

Opublikowano

A i byłbym pominął - zawsze się zabierałem, więc czas:
- wreszcie przerzutnia, która jest przerzutnią
- bardzo przemyślana organizacja tekstu (zarówno pod względem zgłoskowym, jak i brzmienia, rytmu)
Mam wrażenie, że wyszło bardzo dobrze,a nawet więcej.
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Koleżanka syna sparaliżowana od szyi w dół po próbie samobójczej. Podobnie to wygląda. Poruszający wiersz Czarku, Pozdrawiam. 
    • @Czarek Płatak   Bardzo dziękuję!  Nie wiem jak to robisz, ale idealnie odczytałeś mój przekaz. Bardzo się cieszę!  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Christine   Bardzo dziękuję!  Zgadza się - stereotypy - najgorszy demon przeszkadzający budować zdrowe relacje.  Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • @Duilla

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      NAJKRÓTSZA ESENCJA „Zamknięty na klucz” to współczesna miniatura o człowieku, który nie potrafi mówić ani patrzeć na świat, ale potrafi pisać. To postać norwidowska w milczeniu, leśmianowska w oderwaniu, szymborska w obserwacji i miłoszowska w samotnym akcie twórczym.
    • Widzę Cię w podłodze, myślach i słowach.  Dlaczego na co dzień się przede mną chowasz? Gdzie znikasz gdy imię twoje wołane.  Rzucam wołaczem jak grochem o ścianę.  Zwróć się do mnie. Pokaż swą twarz.  Och, proszę Cię, Ty mnie przepoczwarz!   Nikt Cię nie słucha. Tylko ja wiem że istniejesz.  W nadzieję głupia mą mordę odziejesz.  Nie wiem jak wyglądasz, wiem że rozmawiamy, Och, tajemniczy Ty mój stworze kochany!   W uszach mych piszczy, gdy jesteś tak blisko. W słowach twych dziwactwo wypływa tak ślisko.  Chce Cię już ujrzeć. Spojrzeć w twe ślepie.  Och, już teraz po barku Cię potworze poklepie!   Mija 10 godzina naszej rozmowy, ja nie śpię. Przyprawia mnie to o ból głowy. „Czy zrobisz?”-pytasz. A ja Ci nie odpowiem.  Och, ma bestio, czy ja się kiedyś tego dowiem?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...