Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Operuję na otwartym sercu szatana

samo dno
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

samo dno

samo dno

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Będą go kroić
Kręgosłup wyjmą
Będą bawić się
Jelitami stroić
Szyje
Żyjesz?

Jeszcze nie koniec
Serce bije- szatan zyje
Wyrwiesz raz
Powrócisz dwa
Życia masz
Przecież ci potrzebne żeby mnie odwodnic
Z mysli nieładnych
Skuciś
I udusić...

fabula rasa

fabula rasa

Opublikowano
Opublikowano

Ups.... Stań z boku i przeczytaj jakby to nie było twoje tylko kogokolwiek innego. Wtedy może nabierzesz odpowiedniego dystansu. Widać, że umiesz bawić się słowem, a to może oznaczać że masz talent. W takim wypadku potrzeba Ci już niewiele... tylko trochę więcej samokrytycyzmu.

Anna Siedem

Anna Siedem

Opublikowano
Opublikowano

Wszystko na tym świecie służy Bogu, nie wiedziałaś o tym Ateno? Widziałam
bardziej bzdurne komentarze na tej stronie, nie mające nic wspólnego
z tematem wiersza. A czy nasza wymiana zdań nie była związana z tematem
tego utworu?

Anna Siedem

Anna Siedem

Opublikowano
Opublikowano

Po liczbie wyświetleń Twego niepozornego wierszyka widać, że temat związany z unicestwieniem szatana najwyraźniej przyciąga publiczność. Ale czasami ludzka
natura bywa gorsza niż szatan...Wymyśliłeś kontrowersyjny tytuł, który jak
widać zwabił trochę ludzi. To świadczy o tym, że samym dnem i beztalenciem
nie jesteś. Pisz dalej, zobaczymy co z tego będzie. Postaraj się rzucić coś
kontrowersyjnego dla tego drapieżnego, humanistycznego grona. Oczywiście,
nie mam tu na myśli wszystkich, bo niektórzy to z pewnością bardzo wrażliwi
ludzie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • LessLove
      Myśli często nie widzą rzeczywistości

      Przez LessLove · Opublikowano

      @andrew Poezja opowiada, dopowiada, stwarza kwantowe światy, obdarzone kwantową logiką, ale piękno czerpie z nas -czytających ją.
    • Berenika97
      Zanim obiecasz

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @karenka   Podoba mi się, jak zbudowałaś napięcie między czułością a rozczarowaniem. Obraz błękitnych oczu i usychającego kwiatu na początku buduje nastrój straty, a potem kolejne etapy tego rozczarowania - zazdrość, flirt, pęknięte marzenia jak bańka mydlana. Bardzo trafna jest metafora wędrownego ptaka na końcu - to piękne, że pokazujesz siłę i godność bohaterki, a nie tylko jej ból. Świetnie, że wiersz kończy się jej decyzją o odejściu - to nadaje mu mocy i sprawia, że bohaterka jest podmiotem, a nie tylko ofiarą. Świetnie!
    • Berenika97
      Myśli często nie widzą rzeczywistości

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @andrew   Piękny wiersz - ta "różowa sukienka", której nigdy nie było, a wciąż ją widzisz, to świetna metafora tego, jak wyobraźnia dopisuje własne obrazy do wspomnień. Finałowe "poezja wyrasta z wyobraźni" pięknie to domyka. Mało słów, dużo przestrzeni do myślenia.
    • Berenika97
      Pończochy z porcelany

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Lidia Maria Concertina   Tytuł  to pewnie klucz do wiersza - zestawienie zmysłowej elastyczności z kruchym chłodem porcelany. PL domaga się życia i autentyczności w świecie sztucznych fasad (błękity telewizorów, pustkami ziejące Wersale). Wezwanie spłakanej, „porcelanowej” muzy do tego, by wreszcie krzyknęła żółcią -to akt buntu przeciwko przemijaniu. Zakończenie z kwiatem goryczy świetnie domyka ten kruchy, duszny świat. Bezkompromisowo! Świetnie!   
    • Berenika97
      letni wierszyk o spódniczkach

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Sylwester_Lasota   Podoba mi się, jak z lekkością i przymrużeniem oka przemycasz trafną obserwację socjologiczną - zmianę estetyki i to, że rewolucja w damskiej szafie wcale nie musi oznaczać końca kobiecości ani końca... zainteresowania panów. Ostatnia zwrotka - świetna - niby oburzenie, a jednak przy okazji subtelne przyznanie się do winy (czy raczej do satysfakcji). Rytm i rym trzymają się dzielnie od początku do końca. Lekka, inteligentna zabawa formą i tematem - wiersz bawi, ale i daje do myślenia. :) Aż zaczęłam się zastanawiać, czy w ogóle mam jakieś spódniczki w swojej szafie. :))) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...