Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pozwól mi o Boże


Rekomendowane odpowiedzi

I Bóg powiedział:
- żyj!
I dał mi możliwości:
ojca mego i matkę - bogini płodności.
I ja się narodziłam
w miłości wzrastałam
dzieckiem szczęścia wszak byłam
mądrość z życia czerpałam.

I Bóg powiedział:
- pisz!
I dał mi natchnienie:
w strunach deszczu letniego znalazłam spełnienie.
I powstał wers pierwszy
wiatrem otulony
tęczą barw muśnięty
śpiewem ptactw chwalony.

I Bóg powiedział:
- odejdź!
Lecz teraz nie mogę.
Jeszcze do przebycia mam niejedną drogę.

Pozwól mi o Boże poczekać choć chwilę
niech miłością bliskich się trochę posilę
niech dzieci podrosną, rodziny założą,
niech wnuczęta moje się szczęśliwie mnożą.

I Bóg powiedział:
- dobrze!
I szansę mi dał nową
Lecz zaznaczył - "Córko! - bądź zawsze gotową
bo nie znasz dnia ni godziny
kiedy znów cię wspomnę
i wtedy już na zawsze musisz wrócić do mnie."

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Piękny wiersz! Niesie prawdę, nakazuje zastanowić się nad sensem życia i tym, że w każdej chwili możemy jest stracić. Ukazane tu zostało także pragnienie życia jakie jest w nas, ludziach. Niestety nie zawsze jest nam dane cieszyć się szczęściem z bliskimi tak długo, jak byśmy chcieli....Smutne, ale jakże prawdziwe.Wspaniały pomysł! Jestem pod ogromnym wrażeniem tego wiersza. Pełen szacunek!

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...