pan Nikt

[BlackSoul]

Nikt był straszny
nie miał oczu, szyi, nosa
twarz w letargu zastygła
nadając się do fikcji bytu

Nikt był smutny
bo w sobie nie widział nic
prócz obdartych nóg
i zielonej trawy pod bokiem

Razu pewnego jakaś Trwoga
dopadła Nikta
i w ciemność uciekła

On, targany przejęciem pobiegł za Nią
nie wiedząc, czemu tak raduje się
serce jego pobladłe

Był i zastygł
między cząsteczkami czerni

*

Nikta, wypatruje się w gwiazdach

[Jerzy Rybak]

coś się Pani pomyliło z tymi przecinkami.

twarz w letargu zastygła
nadając się do fikcji bytu , serce jego pobladłe ,
cząsteczki czerni, etc. - kicz kontrolowany?

ech
/j

[Tomasz_Biela]

tym razem Nikt
mnie nie przekona że coś w nim interesującego

tym razem kiepski
ten Ktoś
zwany wierszem

wieczności.

[bajka-bajka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"On, targany przejęciem pobiegł za Nią-----przejęty pobiegł za Nia
nie wiedząc, czemu tak raduje się-------nie wiedząc dlaczego raduje się
serce jego pobladłe"-----jego pobladłe serce
------------------------------------------------
takie moje, małe myśli, ale ogólnie to nie bardzo mi się widzi, choć pomysł niezły.....popracowałbyś nad tym i będzie ok......pozdarwiam ;)

[Pancolek]

No faktycznie nienajlepiej to wyszło. Niby coś drzemie w tym wierszu, ale mam wrażenie, że nietrafnie dobrała Pan/Pani słowa. Pozdrawiam