Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

południowa, azersko-ormiańska
dumna i niewybaczalna
gorejąca słońcem Kaukazu
cicha – bezradnością kulturowych błędów Najwyższego
przesłonięta parawanem twardych obyczajów
tradycją domu chana i księżniczki
powraca po latach, niezawiniona, nieoczekiwana
powraca tobie i mnie ...zakazana

23.01.2005.
„chcę żebyś wiedziała -mam ją nadal, choć minęły wieki
biało-czerwoną flagę na moim biurku
co noc obsypaną milionami pocałunków
bo nie mogę dotknąć twych ust
- usta niemej kochanki rozdają uśmiechy na europejskich salonach
nie moja - ona - innym poślubiona-”

29.01.2006.
„nie daj mi czekać, nie daj, bym stał się szaleńcem
wśród piasków pustyni
już ginę, jak ginęli inni
za wolność myśli mojego kraju
przyjedź chcę jedynie widzieć jak patrzysz, kiedy przemawiam
przyjedź, chcę zobaczyć twarz światła”

09.02.2007.
„już nie musisz nic,
wystarczą myśli zebrane w puzderku księżyca
i obietnica, tylko obietnica...
tam w Karabachu już mam twego ducha
-szklistego dyktatora serca i sumienia-
na łąkach zielonej Soczi
wolna - odcieleśniona śpisz wiecznie
moja Ty - Ona”

-w tej baśni była wszystkim
miłość cudzego Chana do cudzej Księżniczki -

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 to się w głowie nie mieści jak dobry wiersz spłodziłaś tak nie przesadzam mnie zamurowało świetne metafory lekko napisane w tej ponurej scenerii nocy twego miasta. Mocna dojrzała poezja oszczędna w słowa a jednak niosąca ze sobą przejmujący dynamizm:   „Okna ryglowane ciszą. W dusznej bliskości mebli świat urywa się na progu. Noc - woda bez brzegu.”   Czyż tylko ta zwrotka nie daje pełni twojego przekazu?  sam tytuł jest dramatyczny Próg jest to słowo wielowątkowe. Doskonałe do filozoficznych rozważań jak przejście w świat intymny lub pozostanie w tajemnicy.  Ty nas wpuszczasz dajesz nam swoje ego:   „Wyżyma zmęczenie z koszuli. Liczy, ile ciepła dzień zabrał tym razem.”   po czym kończysz rezygnacją:   „Może wreszcie zatonąć.”   Ale czy napewno o te jednoznaczne zatonięcie chodzi? czy nie puszczasz do nas oka i czytelnik tonie ale w swoich myślach bo po cóż by było:   „On przynosi w kieszeniach cudzy wzrok i lepki kurz - nalot na spojrzeniu. W czterech ścianach zdejmuje twarz. Ostrożnie. By nie przerwać siebie."   ostrożnie przenosić swoje spostrzeżenia by zdejmując z siebie maskę uważać by nie obsypać codziennym kurzem wnętrza swojej intymności. To daje nadzieję na nowy dzień.    wiersz oniryczny a jednak do bólu realny z jego zapalnym migotaniem:   „Latarnia miga trzeci dzień. Ktoś przestał zgłaszać. Miasto pulsuje jak stan zapalny.”   i z nigdy nie zasypiającymi ulicami.   No no koleżanko                                 chapeau bas        
    • Taki los masz, ile z siebie dasz mówił dziadek, kiedy ludzie byli twardsi od ziemi.   Kto rano wstaje, ten dłużej się martwi.   Od mieszania herbaty nie zrobi się słodsze życie, ale człowiek lubi mieć wrażenie, że coś robi.   Gdzie cienko, tam pęka, najczęściej w środku.   I jeszcze: nie noś wody w sitku, nie proś świata o litość, nie wracaj tam, gdzie już cię nie ma.   Ludowe mądrości są jak stare płoty. Krzywe, spróchniałe, ale wciąż trzymają jakąś granicę przed nocą.
    • @Annna2 „To nic. Jek spsik i śpsiyw. Tajskno am Boże.”   umiesz zaczarować. Twoje słowa rozczulają i na długi pozostają w pamięci. I już wiem po co tu przyszedłem. Koisz mi serce i sprawiasz że marzę. Dziękuję za Twoją poezję.  Nic więcej nie jest mi potrzebne.    „Nic to. Sen mi się przyśnił i śpiew. Tęskno mi Boże.”
    • Maju, bajam i Maja bujam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...