dramatycznie III

[Tali Maciej]

w moim teatrze
nie ma miejsca na kurtynę

nie ma co zasłaniać
czego się wstydzić

świtała świecą tylko
lub nie świecą wcale

aktorzy nie znają swoich ról
improwizują
albo jak słupy soli

widownia stoi
krzesła mają dziś wolne

w moim teatrze scena skrzypi
wszyscy więc boso
w szóstej pozycji

scenariusze nie mają wstępów
ale zakończenia zawsze
i owszem
miejsca na „bisy” również

w moim teatrze
nie ma miejsca na słowo
na taniec na ruch
powietrze wisi
kisi się

Szekspir Gombrowicz
nie śmią się śmiać
Schiler Goethe
śmieją się we śnie


a ja stoję obok i zabijam
dechami
oddechami

w moim teatrze
nie ma miejsca
na teatr

[patrycha]

witam,

być może jest już za późno żeby coś mądrego powiedzieć
ale brakuje mi tutaj magii,
nawet odrobiny,
może skrócić wiersz ale usubtelnić niektóre elementy?
Końcówka zupełnie nie tak:
"w moim teatrze
nie ma miejsca na oddechy
nie ma miejsca na śmiech
nie ma
już
mojego teatru"

za dużo powtórzeń przez co jest za dosłownie.

Pozdrawiam cieplutko
Patrycha

[Tali Maciej]

co do końcówki to fakt zgrzyta, coś pokombinowałem ale jeszcze cośniecoś nie tak

a co do brau magii to w sumie na początku miały być same równoważniki, taki suchy opis chciałem uzyskać, aby paradoksalnie zobrazować pustkę gorycz po utracie albo niemożności posiadania owego teatru
dzięki za wizytę
pozdrawiam

[zak stanisława]

Maćku, twój teatr tworzysz sam, i jesteś w nim jedynym aktorem.?z zapożyczonymi statystami?
wiersz ma ciekawe momenty, w niektorych miejscach jest przegadany....np.:
"widownia stoi
krzesła mają dziś wolne--- dobre!
nie było widowni
jest w remoncie'
jeżeli stoi to nie działa, więc po co ten remont wciskasz?wiem że widownia ma podwójne znaczenie- scena i ludzie.

'w moim teatrze scena skrzypi
wszyscy więc boso
w szóstej pozycji'--- to dobre!

w sumie trochę zmian i będzie dobry wiersz!
pozdr ES