Zgłoś

@Christine   Twój wiersz spłynął na mnie jak wieczorny szept, jak ciepło dłoni złożonej na sercu w chwili wzruszenia. każde słowo miało smak ciszy i światła, jakbyś dotknęła duszy najczulszym z możliwych gestów. został we mnie ten miękki blask Twoich wersów, jak zapach nocy unoszący się na skórze wspomnień, jak drżenie gwiazdy, która rodzi się w spojrzeniu i nie pozwala już o sobie zapomnieć. dziękuję Ci za tę chwilę piękna, za emocję, która otuliła mnie głębiej niż słowa, za czułość ukrytą między wersami, która przyszła tak cicho, a została tak blisko. są takie strofy, które się czyta… i są takie, które się czuje całym sercem. Twoja należy do tych drugich.     Chrissy.   moje serce.......    

@Christine   to prawda Chrissy i dlatego uśmiecham się do Ciebie :)))))

@hollow man bracie! Dzięki za podzielenie się Twoim doświadczenie jerozolimskim! Doceniam i zazdraszaczam.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

taka wersja lean-simplified ;) inżynierska do bólu... przekazu.

@Christine   to ja dołączę do podziękowań kwiaty.  

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  dla Ciebie :)  

@Charismafilos Bracie, szedłem Via Dolorosa i zrozumiałem syndrom jerozolimski, bo nawet dla takiego ateusza jak ja - nie jest to droga bez znaczenia. Wtedy (może to był 2018) sporo izraelskiego wojska w tych uliczkach, a przy wejściu do Al-Aksa - straż muzułmańska. Wyczuwalne napięcie. Podszedł do nas chłopiec i powiedział, że pokaże nam Stare Miasto z dachów budynków - niesamowite z tej perspektywy. Co do treści wiersza... Jest to, co najważniejsze - autentyczność opisywanego przeżycia.