zmierzch upierdliwych literatów
-
Ostatnio w Warsztacie
-
lensd67 0
Nastaje poranek.
Wstajesz.
Obojętnym wzrokiem oglądasz pokój.
Nie ma go.
Wątpisz, czy odszedł.
Myśl Kartezjusza znów wiedzie prym.
Niestety jesteś.Jak co dzień omijasz szkło
z rozbitych luster i butelek.Musisz iść do pracy.
Zmuszasz ciało do tych samych
męczących czynności.W końcu wychodzisz.
Słońce świeci przepięknie,
lecz Ty myślisz tylko o jednym.Z zamkniętymi oczami
ruszasz do samochodu.On już tam jest.
Kątem oka widzisz jego mrok
w odbiciu lusterka.Ignorujesz go.
Jedziesz dalej,
słuchając głośno muzyki.Nie masz sił,
a jednak idziesz do biurowca.Zwyczajny dzień.
Klikanie.
Stukanie.
Dźwięki wysyłanych wiadomości.
Głośne rozmowy telefoniczne.Wizja kolejnych ośmiu godzin
Cię przeraża.Co jakiś czas pytasz sam siebie:
,,Czy on wciąż tu jest?"Znasz odpowiedź.
Jego cisza
dudni w Twoim umyśle.Ucisk w gardle
staje się nie do wytrzymania.Wymykasz się z pracy.
Miałeś spotkać się z dziewczyną.
Boisz się, że nie dasz rady.Mimo zmęczenia prosisz
o wcześniejszą godzinę.Jedziesz.
Spędzasz najlepszy czas od miesiąca.
A jednak
nie potrafisz być szczęśliwy.Z każdą godziną
On skraca dystans.Bezszelestnie
zbliża się do Ciebie.
Próbujesz skupić się na chwili.
Zapominasz o najważniejszej zasadzie.Wracasz do samochodu.
Nagle przeszywa Cię
nieopisany niepokój.Stoisz na środku placu
i patrzysz w górę.Słońce jest idealnie nad Tobą.
Panikujesz.
Szukasz go wzrokiem.Ale już go nie ma.
Nastało południe.
Zapomniałeś o czasie.
Wiesz, że to koniec.
On nie zniknął.
On tylko zmienił miejsce.
On jest w Tobie
I zrobi to,
do czego został stworzony.Nie władasz już swoim ciałem.
Możesz tylko patrzeć.Twoja ręka
powoli sięga do aktówki.Dobrze wiesz,
co to oznacza.Czujesz chłód metalu.
Wyciąga broń.
I...
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 83 odpowiedzi
- 1 461 wyświetleń
-
- 61 odpowiedzi
- 1 467 wyświetleń
-
- 49 odpowiedzi
- 1 023 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 515 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 912 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez vioara stelelor · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Z tych wersów poezja się jednak wymknęła po angielsku. Ale dalej jest znakomicie :) Melisa wprowadza spokojną atmosferę i wyciszenie, a unikanie cukru - może być dosłowne, lecz oznaczać również poszukiwanie w życiu treści prawdziwych, a nie lukrowanych. Świetny obraz! Wygenerował w mojej wyobraźni taką scenę - wielkie blokowisko, zachód słońca zawieszony nad wieżowcami, i pomiędzy nimi, na jakimś zdezelowanym placu zabaw, gdzie od dawna już nie przychodzą żadne dzieci, ta dziewczyna opowiadająca rytmem i słowami swoją niepowtarzalną historię. To jest także esencjonalne, szczere. Wiersz zwraca w puencie uwagę na to, aby nie reagować na krytykę otoczenia, na presję nakładaną przez środowisko, tylko samodzielnie się rozliczać z własnych porażek - w ten sposób człowiek staje się silny i ma poczucie kontroli nad swoim życiem, nieidealnym, ale własnym. -
Przez Szymon Świerkosz · Opublikowano
Złota Róża, Kwiat anioła stróża. Opłatek jej złocisty, Jednak wiecznie mścisty. Swą pięknością obdarza, Grzechy swe wiecznie rozważa. Złota Róża, Wartość jej jest duża. Dusza spragniona jej smakiem, Przyciąga ludzi jak hakiem. Złoto jej jest miękkie, Wole jej są wielkie. -
Przez vioara stelelor · Opublikowano
@Marcin TarnowskiZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Dobrze, że zajrzał. Powstała dzięki temu ładna,ciekawa grafika :) -
Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Witaj - cieszy mnie twój komentarz i podziękowanie za ten wiersz - Pzdr.serdecznie. Witaj - dokładnie tak ja w komentarzu - miłości uczymy się jest mądrą nauczycielką - trzeba ją szanować - Pzdr. Witaj - masz racje - ale z pogodą różnie bywa - Pzdr. Witam - mnie miłość nie nudzi - zawsze się do niej uśmiecham odkrywam - dziękuje za przeczytanie - Pzdr.uśmiechem. -
Przez vioara stelelor · Opublikowano
@Kapirinia Życie człowieka jest pełne sprzeczności i paradoksów, zmęczenia, zwątpień, pytań bez odpowiedzi, trudów ponad siły. Często w obliczu samotności, która wcale tego bólu istnienia nie łagodzi, zwracamy się ku naturze, której zawsze można zaufać.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się