Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nastał samotny dzień,
Dzień smutku i rozpaczy.
Czujesz jak Twoja dusza się łajdaczy,
Sprzedaje za chwilę wytchnienia,
Bo życie stało się nie do zniesienia.

Upadasz na kolana,
Szczęście to rzecz bywa,
Niespotykana.
Obraz już w oczach się rozmywa,
Czujesz chwilę spokoju,
Moment poprawy nastroju.
Najsamotniejszy dzień w Twoim życiu…

Robisz wszystko, lecz nic nie pomaga,
Ból duszy piecze jak najokropniejsza zgaga,
Ale czy ktoś obiecywał gruszki na wierzbie?

Nie, nie obiecywali,
Radości pod nos nie podtykali,
Byś mógł ją poczuć
I nie zabrali.
Nie, nie świat się nie wali…

O nic się nie prosiłeś, sama przyszła.
Z nienacka w Twe życie weszła
I równie szybko sobie poszła,
Zostawiając Cię z tym, co masz,
A nie masz już nic.

Posiadałeś wszystko, zostałeś z niczym, teraz inny korzysta.
Dla Ciebie pozostała jedynie czysta…
Nieskazitelna ciecz w butelce,
Co sprawia, że niektórzy cieszą się wielce,
Lecz Tobie to nie grozi…
Nie dzisiaj, nie w najsamotniejszy dzień w życiu…

Chciałeś, by było tak dobrze i dobrze było,
Dopóki nie nastał ten dzień
I wszystko pod taflą smutku zniknęło,
Jak wrzucony w wodę kamień.

Przepadły chwile radości
I wzniosły ton radości,
Który rozpalał serce.
Nie oszukuj się, gdyż to nic nie da,
Pozostała Ci tylko uczuciowa bieda
I najsamotniejszy dzień w życiu…

Opublikowano

Witaj,bardzo mi się podoba a zwłasza to jak napisałeś"Twoja dusza się łajdaczy"nieraz i to prawda,bo każdy idzie grzecznie spać.Podoba mi się jak dla mnie to 'Wielkie brawa'.
Pozdrawiam i Wesołych Świąt życzę

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @MigrenaJa mam skojarzenia z koncepcją miłości karmicznej.   To miłość z poprzednich wcieleń, którą musimy przepracować i dokończyć w życiu obecnym, gdyż pozostajemy, z jakichś powodów, w stanie nierównowagi. Jest bardzo intensywna emocjonalnie, ale nie zmierza do trwałego, szczęśliwego związku, gdyż jej celem jest kontynuacja lub zamknięcie czegoś, co rozpoczęło się w poprzednich cyklach życia. To są zazwyczaj relacje, które mają czegoś istotnego nauczyć. Wszystko, co się w nich wydarza, staje się lustrem, w którym należy dostrzec obszary wymagając uzdrowienia, zrozumienia, głębokich przemian. Niespełnienie to droga. I nawet, jeśli później każde z tych dwojga wyruszy już na własne ścieżki, karmiczne spotkanie nigdy w nim nie wygaśnie, nie zabliźni się.  
    • @marekg W tym wierszu jest bardzo dużo smutku i tęsknoty. Opowiada o trudnej miłości, w której obie strony rzucają w siebie kamieniami, zawodzi komunikacja. Noc też nie przynosi ukojenia, gdy zabiera się ze sobą do snu poranione myśli, niepokój. Tekst kończy się na tej skardze, nie wiadomo, co dalej, jak będzie dalej przebiegała relacja.   Ostatni dwuwers skojarzył mi się z wierszem H. Poświatowskiej - *** (nie potrafię inaczej)   Zacytuję fragmenty:   nie potrafię inaczej w środku ciała jest kot wygięty pragnieniem wołający o człowiecze ręce uspokajam go słowami kłamię (...) i nagle wszystkie zgięte paznokcie wbija we mnie głuchy ślepy kot   To jest ten moment, kiedy leżąc w samotności i mroku, człowiek aż cały kurczy się z rozpaczy, i to jest wręcz cielesne.   Natomiast kamienie z pierwszego dwuwersu przypomniały mi pewną przypowiastkę. Ludzie w relacji są jak kamienie wrzucone do jednego zamkniętego worka, którym potrząsa życie. I wiadomo, że muszą się w tej sytuacji o siebie obijać. To symbol różnych zranień, konfliktów, kryzysów, trudnych rozmówi, itd. Ale po latach, jeśli worek się otwiera, nie ma już zwykłych, kanciastych kamieni, tylko oszlifowane diamenty. O ile, oczywiście, dwoje ludzi przetrwa i zrozumie ten proces rozwoju w miłości.   Sądzę też, że mimo tymczasowego bólu, zawsze jest jakaś przyszłość, jakaś przestrzeń.
    • każdy pies zdobywa nasze uczucia a pogłaskany kładzie się przy naszej nodze
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuje Alicjo za tego strusia - ubawił mnie -                                                                                              Pzdr.uśmiechem. Witaj - cieszy mnie że się podoba moment o którym piszesz w komentarzu -                                                                                                              Pzdr @Natuskaa - @Berenika97 - dziękuje uśmiechem - 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...