Verba

[M. Ż]

słowa
nie rzucone na wiatr jak bezwartościowy kurz
obite łańcuchem z kolców pięknych róż
krwiście czerwonych jak samobójcy nóż

nie dręczone pustką bolesnego zła
bielone wapnem z morza serca dna
namiętnością w nocy miłością za dnia

wyszeptane szczerze wykrzyczane tchem
długim listem wyciskają tylko słodką łzę
oprócz cichych głosek krzyczą kocham cię

i tak wiele dają mimo że to tylko
słowa

[M. Ż]

*od razu piszę dla nieznających znaczenia wyrazu 'verba': z łaciny to 'słowa'!!!

Raz zostało to uznane jako swego rodzaju hymn poświęcony zespołowi muzycznemu o tej nazwie. Oczywiście, że nie o to mi chodziło!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Pozdrawiam czytających i zapraszam do komentarzy (nawet tych krytycznych, już się przyzwyczaiłam ;)).

[Fanaberka]

Zajrzyj:
http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=56939#dol
Tylko wiesz, tamten autor nie od dziś używa pióra. Ale zawsze warto przyjrzeć się jak ludzie piszą.
Pozdrawiam :-)

[zak stanisława]

od kiedy RóżE OBIJA SIę łańCUCHEM, TO be!!!!!

[M. Ż]

Sorry, to nie róże obiłam łańcuchem, tylko słowa łańcuchem z ich kolców!!! Może inaczej: 'otoczone pięknymi różami' Lepiej?! Czytaj, czytaj.