Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

*
Jeżeli naciskasz palcem na kamień,
to kamień naciska równie mocno na palec...

Isaac Newton w odniesieniu do III zasady dynamiki

Nie naciskaj na mnie. Nie dziś.
Każdy świt dewaluuje schemat,
podczas gdy nasza zaciekłość równomiernie odbija wektory.
Jak Bóg Kubie?
W dawnych chwilach liczyliśmy na zmiłowanie,
nie wierząc ludowym interpretacjom.

Naciśnij tłoczek. Naciśnij, tak, naciśnij mocno.
Zgiń w świecie użytecznych długopisów, niechętnych
eufemizmów i kolorowych chwil.
Nie pozwól odnaleźć punktu przyłożenia wyrzutom
zaniku sumienia, myślom na tematy, które staną się

ważne?

Opublikowano

fajnie że ten cytat wygrzebałeś bo można sobie porównać dwie wersje obie mówią o tym samych a jak inaczej brzmią:

wersja z wiersza
"Jeżeli naciskasz palcem na kamień
to kamień naciska równie mocno na palec.."
wersja sucha:
"Jeżeli ciało A działa na ciało B siłą Fab, to ciało B działa na ciało A siłą Fba,
o takim samym kierunku i wartości jak Fab, ale przeciwnym zwrocie"


"Naciśnij tłoczek. Naciśnij, tak, naciśnij mocno.
Zgiń w świecie użytecznych długopisów, niechętnych
eufemizmów i kolorowych chwil."----> to jest fajne dynamiczne bardzo

Panie Gasparze
dla mnie świetne
może jeszcze wrócę

Opublikowano

podoba mi się;
swoją drogą ciekawe wykorzystanie prawa dynamiki (akcja-reakcja), muszę przyznać, że z takim potraktowaniem poczciwego Newtona się jeszcze nie spotkałam [ciekawe co by na to powiedział mój profesor :)]


pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

trochę to takie ciężkie momentami, ale podoba mnie się nawet, choć druga część nieco mniej, taki specyficzny ten wiersz i może nieco hermetyczny, ale co ja się tam będę czepiała :)

pozdrawiam serdecznie :-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis   Czytam ten wiersz jak dziennik modlitwy kogoś, kto nauczył się szukać Boga nie w nadzwyczajności, ale w zwyczajności chwili. I właśnie dlatego trafia głębiej niż niejeden teologiczny traktat. Przepiękny tekst!
    • @Simon Tracy   Czytam jak reportaż z wypadku, a pod koniec okazuje się, że dostaję coś zupełnie innego. I ten ostatni wers narratora - zimny, spokojny, straszny. Świetny tekst! 
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Na dno duszy, wędrówka w grób W dole bez skargi zadrzemał Mimo starań, tysięcy prób W echa śnie oniemiał   Szpalerem trupów osaczony W życiu w śmierć przeminął W dwa światy duch skręcony Sen ze snem i jawą zawinął   Nie miłość, nie złość zniweczyła Nie ona winna, nie on Nie on, nie ona wszystko zniszczyła Lecz w śnie niepokoju ton   Nie gniew, a skradziona róża Umarłą duszę zachmurza   Z wdziękiem – gorzka zdrada   Sam ze sobą w grobie gada
    • Błękit pociemniał. Anioły pękate siały planety huczące w krąg w deszcze i grady zdrobnione. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.   A ludzie tworzyli z ziemi, morza i chmur jakby do nieba schody, jak spęczniałe troską ciała gór na płask rozmiażdżone w groby.   I mówili: to nic, że w śmierć ubrany dziś ten świt, powietrze. Nam jeszcze słońce dusi sny i wiatr się jeszcze o nas trze.   Anioły - w żałobne płomyki świec ucichły, jak ciepło drżących rąk i jak para łez ciepłych milkły. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.  
    • @Jacek273   Świetnie oddajesz dysocjację -  to poczucie bycia kukłą we własnym życiu. Pytania w cudzysłowach działają jak chór w greckiej tragedii -  obserwują, ale nie pomagają.  Szczególnie poruszający wers -"sztuczny człowiek, z zewnątrz - sztuczny dramat".   Pierwszy etap - wyrzucić telewizję! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...