Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Sztuka i kobieta mają wiele ze sobą wspólnego :-)
A pointa no cóż mi osobiście podoba się tak jak jest ale ocena należy do odbiorcy.
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Podobno wszystko w nadmiarze szkodzi :-)
A co do trzeciego wersu i słowa ten – chodzi o konkretny rodzaj absurdu, jest to subiektywne odczucie.
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



czyli zgoda?
Ty wolisz tę zamkniętą
a ja otwartą, przypomina mi się
taki kawał z fizyki, obwód z wyłącznikiem, kiedy go wyłączymy
też jest obwodem zamkniętym
tak myślą ścisłe umysły,
ale to tylko moje rozważania do wiersz
absolutnie do Ciebie, żebym tam śmiał
z ukłonikiem i pozdrówką MN
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Może nie do końca wolę tą zamkniętą, inaczej jest jednak gdy podziwiasz obraz w galerii a inaczej jest gdy go sam tworzysz od podstaw choćby takich jak naciąganie płótna, siłą rzeczy nabierasz do niego dystansu – nie uchodzi nadto zachwycać się własnym dziełem.
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Może nie do końca wolę tą zamkniętą, inaczej jest jednak gdy podziwiasz obraz w galerii a inaczej jest gdy go sam tworzysz od podstaw choćby takich jak naciąganie płótna, siłą rzeczy nabierasz do niego dystansu – nie uchodzi nadto zachwycać się własnym dziełem.
Pozdrawiam

i właśnie na tym polega chyba poezja - "nie do końca"
też na pewno jest inaczej gdy samemu się coś tworzy
wtedy krytyka wydaje mi się (to tylko sugestia) nie w smak
a dążenie do kompromisu, zrozumienie się, ech, co ja bajdurzę, hihihi
jak będę kaznodzieił to daj pstryczka, zrozumiem
z ukłonikiem i pozdrówką MN

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Przez całe życie, aż do pewnej chwili, byłam samotna mimo, iż mnie lubili. Wracać do domu mi się nie chciało, gdyż tam łóżeczko tylko czekało. Kolory wyblakły, słoneczko zaszło, mimo ciemności nie mogłam zasnąć. Dym do płuc leciał, pamięć zanikła, trafiłam na dno; przypinka " DZIWKA ". *** Jaskrawe światło, brunatny odcień, dotarł do oczek, rozjaśnił głowę. NIE w TAK przemienił, w życiu namieszał, amnezja to przeszłość, powraca " BESTIA ". Swym dobrem nastraja zniszczoną głowę, samotność rozumie, że nadszedł koniec. Czystą miłością, udowadnia stale, że skończymy razem na piedestale.
    • @A.Between   Ten wiersz jest delikatny jak to co opisuje - kilka słów w wiadomości, chwila na mokrym bruku, spojrzenie które mówi więcej niż chciało powiedzieć. "Usłyszałem twój ukryty los" - piękne! Ktoś kto tak patrzy na drugiego człowieka pisze cudne wiersze.
    • @viola arvensis   Czytam ten wiersz jak dziennik modlitwy kogoś, kto nauczył się szukać Boga nie w nadzwyczajności, ale w zwyczajności chwili. I właśnie dlatego trafia głębiej niż niejeden teologiczny traktat. Przepiękny tekst!
    • @Simon Tracy   Czytam jak reportaż z wypadku, a pod koniec okazuje się, że dostaję coś zupełnie innego. I ten ostatni wers narratora - zimny, spokojny, straszny. Świetny tekst! 
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Na dno duszy, wędrówka w grób W dole bez skargi zadrzemał Mimo starań, tysięcy prób W echa śnie oniemiał   Szpalerem trupów osaczony W życiu w śmierć przeminął W dwa światy duch skręcony Sen ze snem i jawą zawinął   Nie miłość, nie złość zniweczyła Nie ona winna, nie on Nie on, nie ona wszystko zniszczyła Lecz w śnie niepokoju ton   Nie gniew, a skradziona róża Umarłą duszę zachmurza   Z wdziękiem – gorzka zdrada   Sam ze sobą w grobie gada
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...