Zgłoś

To ból  To słowa    Wymażą nas  Z twojej pamięci    To chłód To głód    Sprawi, że odejdziesz Tak samo jak my   I nie zaświeci już słońce  W tej okrutnej bajce       

@Poet Ka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Aleksander Hoorn A to ja tego wydźwięku nie zauważyłem. Po prostu - napisałeś rzetelny komentarz i to samo w sobie jest pochlebstwem, bo poświęciłeś czas i joule na podzielenie się refleksjami. Jest OK.

@Somalija jak nie ma tam ładnych memów, to nie warto:)

majowy poranek słońce leniwie wstawało odganiając zimne powietrze   nikt o niczym nie wiedział niczego nie podejrzewał wyszłam jak zawsze   Ty zapewne też nie budząc wątpliwości że to będzie najpiękniejszy wieczór   drewniane domki w gęstym lesie mój las był dla Ciebie łąką zbawienia   delikatne igiełki muskały zmęczone usta a skowronki ćwierkały   niczego nie świadome a może właśnie one wszystko wiedziały   widziały nasz spacer po opuszczonym moście nad Wisłą kiedy zachód słońca sięgał zenitu   pożółkłe kłosy niedbale tańczyły  podobnie po tym  jak zamknąłeś drewniane okiennice   biały wilk przywitał księżyc cały blady od wzruszeń ucichł na długo przed nami   tylko świerki znają prawdę rasowe skowronki i ten feralny księżyc   który zainicjował majową noc pieczęcią wilka stojącego na kamieniu z głową ku górze niczym samiec alfa o Twoim imieniu   Klaudia Gasztold