Do Przyjaciela

[Karol Wróbel]

( Dla wszystkich którzy nadal we mnie wierzą )

Już nie chłopczyk, choć serce wciąż dziecka,
Już nie wesoły, choć uśmiech na twarzy,
Już nie tak ufny, bo znowu zraniony,
Lecz ciągle silny, nawet silniejszy.

Na drodze życia nowe przeszkody,
Nikt nie pomoże, ręki nie poda,
Wszyscy walają pod nogi kłody,
Nic juz nieważne jest dla człowieka.

Ale ja NIE, mam w życiu cele,
Dąże do szcześcia za wszęlka cenę,
Chociaż raniony umię się podnieść,
Idę do przodu - w me przeznaczenie.

Rzekł kiedyś mędrzec do ludzi tłumu,
Przyjaciół poznasz dopiero w biedzie,
Teraz już mogę napewno powiedzieć,
Mędrzec miał rację na me nieszczeście.

Ale zostali też Ci prawdziwi,
Tak jak myślałem nie ma ich wielu,
Dlatego właśnie tak Ci dziękuje,
Mój Ty najdroższy przyjacielu !

Bo to jest własnie rzeczą bezcenną,
Przyjaźń prawdziwa, dwóch dusz braterstwo,
Rzecz najważniejsza w życiu człowieka,
Rzecz najważniejsza i w moim życiu.

Miłość przemija, wszystko się zmienia,
Lecz przyjaźń napewno przertwa wszystko,
Nikt nie uniknie i tak przeznaczenia,
Chcę je przywitać przyjaciół blisko.

CRS

[Coolt]

temat dosyć oklepany, ale ważny.
Zrealizowany jednak strasznie dosłownie i prozatorsko.

Jeśli miałbym coś zasugerować, to wywaliłbym już z drugiego i trzeciego wersu pierwszej strofy... niepotrzebne powtórzenie.

Ale zostali też Ci prawdziwi -> też?? a nie TYLKO??

Tak jak myślałem -> unikaj takich wyrażeń, są potoczne, ew. prozatorskie, z poezją wiele wspólnego nie mają.

No i tak na marginecie, nie był to mędrzec ;)
"Powiedział mi przysłowie niedźwiecie
Że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie" - Adam Mickiewicz, bajka, tytułu zapomniałem.

Bez wyrazu,ale jeśli to jeden z Twoich pierwszych tekstów, to ok :)
Pozdrawiam
Coolt

[Annabel Turtle]

Podoba mi się przesłanie... Bardzo ważne... I jakże ważne w dzisiejszych czasach...
Pozdrawiam.