SPacer

[Jaro Sław]

O czym myślisz wśród ścieżek
żydowskiego cmentarza
Idąc milcząca posągowo skupiona
Z uśmiechem radosnego spokoju
W głębi oczu
Przemykasz się pośród szeptu
Zgarbionych kamieni
Nagrobków o zmarszczkach
Jak suszone wiśnie
Pokrytych bluszczem
Jak filakterie
Tu powietrze szeleści słowami
Szpak trąca o harfę dziesięciostrunną
A drzewa szepcą modlitwy
I nikt nawet nie pyta kim jesteś
Czy rozumiesz coś z mowy pomników
Czy wiesz co mówią słowa modlitw
I inskrypcji oraz wersety psalmów...
Jesteś a one zdają się żyć
Jakby nie było
Ciebie
Utkanej z zielonego zmierzchu
Przemykającej pomiędzy powietrzem
Trochu zmarzniętej
Chowającej ręce w rękawy
Oglądającej świat synagog
I nagrobków pokrytych szarym mchem
I ciszą modlitwy

[Messalin_Nagietka]

Jaro nie za dlugo?

O czym myślisz wśród ścieżek
żydowskiego cmentarza
Idąc milcząca posągowo skupiona
Z uśmiechem radosnego spokoju
W głębi oczu...

i skąd ten wielokropek?

z ukłonikiem i pozdrówką MN

[M._Krzywak]

Jaro - przeładowałeś i to okrutnie:

'Idąc milcząca posągowo skupiona
Z uśmiechem radosnego spokoju
W głębi oczu..."

To japa jej się śmieje, czy oczy???

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy nie powinno być: trochę? Co prawda jest taka forma gwarowa "trochu", używana głównie na wschodzie Polski, kalka gramatyczna z rosyjskiego, ale tu chyba to nie pasuje i nie o to chodziło?
Według mnie wiersz nie jest przeładowany; jest to liryczny, nastrojowy opis, a nastrój tworzy właśnie nagromadzenie konkretnych wyrazów i obrazów. Ale czegoś mi tu brakuje. Muszę się jeszcze zastanowić, zanim sprecyzuję, czego właściwie. Jeszcze go poczytam parę razy.

[zak stanisława]

Trochu zmarzniętej
Chowającej ręce w rękawy
* to, uważam niepotrzebnie rozdrabnia,
w sumie ciekawie wędrować twoim wierszem, działa na wyobraznie, a to chyba w poezji najważniejsze,wywołac emocje u czytajacego, plusem pozdrawiam ES

[Oxyvia]

Czy chodzi o to, że pozostałości po żydowskiej kulturze nie są już zrozumiałe dla dzisiejszych Polaków? Czy dla dzisiejszych, młodych Żydów? Brak mi w wierszu jaśniejszej pointy, doprecyzowania jakegoś, bo jest zbyt bardzo wieloznaczny (w moim odczuciu).
Ale podoba mi się, bo nastrojowy.

[Jaro Sław]

Choc nie lubie subiektywizmu, to po prostu jest to śledzenie pewnego zdarzenia, inaczej, coś jak rejest pracy mojego mózgu w jakiejś, kiedyś konkretnej sytuacji, i próbowałem troche "odładować", ale wtedy czegoś mi zaczynało brakować. Takie częściowo bezrefleksyjne zatrzymywanie się nad odbieranymi szczegółami tworzy właśnie coś jak nastrój.... i w gruncie rzeczy jakąś wtórną refleksję, dlatego zostawiłem jak jest, wielokropki to atawizm, usunę...

Z reguły piszę z pozycji mojej własnej kultury, czyli raczej nie będzie tu chodziło o młodych Żydów, bo jakoś nie obracam się w ich środowisku, jest to coś takiego, że jednak kultura żydowska jest w mojej świadomości elementem mojego śwodowiska i dziedzictwa kulturowego, jako i Polaka i Europejczyka (tak jak i Chrześcijaństwo, tak na marginesie preambuł i takich tam), ale jednak wejście na kirkut ( ten w Krakowie) tchneło jakąś odmiennością, i ze względu na natłok symboliki, natłok inskrypcji (a po hebrajsku to ja tylko parę słów i kiedyś coś "cyfrowałem" ale to mniej jak dziecko w zerówce) ten rozrośnięty wszędzie bluszcz i wogóle. Poza tym to też coś innego jak Judaizm z Tory, Talmudu i midraszy... a poza tym to Goj jestem i tyle....

;o)

[Oxyvia]

Acha, czyli po prostu nastrojowy obrazek. Bardzo piękny.
Oczywiście, że kultura Żydów europejskich to także część naszej kultury - europejskich Gojów. Nie da się tego rozpleść i porozrywać, zresztą gdyby się dało, to byłaby wielka szkoda. Dla obu kultur.
A rusycyzm "trochu" jest zamierzony? W jakim celu?

[Jaro Sław]

Bo ja z Krakowa jestem i tak się w moim środowisku mówi, albo jeszczę częściej: "troszku", taki nawyk mi został, bo nie muszę mówić, że część rodowego majatku pozostała na wschodzie.

A ja się wyobracałem wśród Lubaczewskich, Obertyńskich i jakich tam jeszcze, a z panią hrabiną Tyszowiecką przy jednym stole herbatę piłem jako małe chłopię....

;o)

(nie chodzi co prawda a co prawda literacka, ale to co składa się na moje "dziedzictwo" w sferze kultury)

[Oxyvia]

Jasne. Tera rozumię. ;o)