Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

sternicy barek odpalają flary, para z kominów elektrowni
zapładnia chmurę, miasto znika w popołudniowej mgiełce, fajrant!

iskrzą silniki, sadza pokrywa szlak wędrownych aut.
ewakuacja? turbina miele kręgosłup rzeki, odpłyń.

podpłyń, nie wracaj? w uchu lament zapuszczanego diesla,
widać zarys miasta. szykują się bezsenne oddziały.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tak mi się przeczytało:

flary odpalone, para
chmura z brzuchem
miasta już nie ma
fajrant

iskry, sadza, auta
turbina miele rzekę
odejdź

widzę zarys
miasto wystawia oddziały

ewakuacja?

no nie! Stefan? co z tobą? ;)
dzięki wszystkim
pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tak mi się przeczytało:

flary odpalone, para
chmura z brzuchem
miasta już nie ma
fajrant

iskry, sadza, auta
turbina miele rzekę
odejdź

widzę zarys
miasto wystawia oddziały

ewakuacja?

no nie! Stefan? co z tobą? ;)
dzięki wszystkim
pozdrawiam
Tak sobie pożartowałem, pozdrawiam.
Opublikowano

Jezeli to jest Lokomotywa Tuwima w "wersji hard", to zdecydowanie wole "wersje soft".
Dla przypomnienia fragment :
"Stoi na stacji lokomotywa,
Ciężka, ogromna i pot z niej spływa:
Tłusta oliwa.

Stoi i sapie, dyszy i dmucha,
Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha:
Uch - jak gorąco!
Puff - jak gorąco!
Uff - jak gorąco!
Wagony do niej podoczepiali
Wielkie i ciężkie, z żelaza, stali,..."

pzdr
MK

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Fala Co i raz wzbiera w nas fala, siła nieposkromiona, moc osadzona w niemocy. Tajemnicza dama. Stawia ciężkie kroki. Potupie. Poskacze. Zawstydzona opuści pokój. I koniec. Nie tęsknię.
    • @hollow man   Dziękuję za te słowa. Niech ta wizyta będzie dobra. @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • @hollow man   Niezwykle mocny i życiowy wiersz. Często wydaje nam się, że żeby komuś pomóc, musimy dawać jakieś mądre rady, sypać rozwiązaniami albo za wszelką cenę tę drugą osobę "naprawiać". A Twój tekst tak pięknie pokazuje, że najważniejsza jest po prostu obecność. Najbardziej dotknęły mnie te słowa o drzewach, które nie wyrosły silne. Przecież nie każdy z nas musi być wiecznie twardy i radzić sobie ze wszystkim. Czasem życie nas przygniata i dobrze wiedzieć, że ktoś nas akceptuje również w tych gorszych momentach, gdy po prostu sobie nie radzimy. Końcówka o tym, że jesteś obok, nawet gdy ten drugi człowiek o tym nie wie, po prostu łapie za serce. To chyba najpiękniejsza definicja prawdziwego wsparcia. Bez zbędnego gadania, bez oceniania - po prostu czyste, ciche "jestem".   Naprawdę piękny tekst i także dla mnie osobisty. 
    • @Berenika97 Moja Babcia tak czyściła to lastryko przez 20 lat. Dopóki nie zapomniała drogi na cmentarz, imienia Dziadka i swojego. Dawno u nich nie byłem. Pojadę pogadać. Dzięki za to.
    • @hollow man   Bardzo dziękuję!  A wiesz, że ten "klimat" to nie z filmu (nie widziałam go) , ale z wizyty na cmentarzu. Dwie kobiety wspominały swoich mężów, jakby oni żyli. I to było fascynujące.  Nie podsłuchiwałam, tylko rozmawiały tak głośno, że trudno było nie słyszeć. :)))     Serdecznie pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...