Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dzisiaj rano jak co dzień
przed wyjściem do pracy
siedząc w kuchni przy stole
raczyłem się ulubioną kawą

nagle usłyszałem głos w radiu
mówiący coś na temat wiosny
wówczas spojrzałem w okno
i skuszony widokiem słońca
otworzyłem je na oścież

wtedy doleciał do mych uszu
wesoły świergot gromady wróbli
a chwilę potem kukanie kukułki
i pianie koguta którego próbował
przeszczekać jakiś nerwowy pies

wówczas uśmiechnąłem sie
i powiedziałem sam do siebie
no stary słyszałeś , to już wiosna
więc przebódź się ,po czym
zerknąwszy na zegarek
wybiegłem z domu.

Opublikowano

Dzisiaj rano jak co dzień
przed wyjściem do pracy
siedząc w kuchni przy stole
raczyłem się ulubioną kawą

nagle usłyszałem głos w radiu
mówiący coś na temat wiosny
wówczas spojrzałem w okno
i skuszony widokiem słońca
otworzyłem je na oścież

wtedy doleciał do mych uszu
wesoły świergot gromady wróbli
a chwilę potem kukanie kukułki
i pianie koguta którego próbował
przeszczekać jakiś nerwowy pies

wówczas uśmiechnąłem sie i powiedziałem sam do siebie
no stary słyszałeś , to już wiosna
więc przebódź się ,po czym
zerknąwszy na zegarek
wybiegłem z domu.


//////\\\\\\

wiersz nie dla mnie
myślałem aby coś przyciąć ale
nie udało się
nie żeby był za optymistyczny
a ja żebym był za mroczny
tylko tekst jest tak jakby pisany
przez włóczykija na chusteczce
którą wyrzuci na najbliższym moście
do wody
na znak wiosny

może hmm
rzucę swoją wersje


////////\\\\\\\\\


Dzisiaj rano jak co dzień
poczęstowałem siebie
ulubioną kawą
wchłaniając się w okno
otworzyłem je na oścież

odleciałem na promieniach słońca
romansując z wiosną




wiecznosci.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ja to koleś wale ciałem o podłogę  mam taką metafore od dawna w głowie że gdyby ktoś wparował do pokoju w którym się chował i zobaczył mnie jak bezsilna wola nie potrafi nad drzacym ciałem zapanować co w drgwwkach o parkiet uderza to bym im powiedział że tańczę brejkdensakmwtw przyniesie mi klonazepam na ratunek bo to brejkdensowanie to zwykle klamstwo co ukrywa prawde o padaczce i to nieraz w opcji ciała jak grandnmal ale z zachowanirm świadomości gdzie mówię wam bujam klejąc dwujki trójki wielokrotne jakbym był podpisanym przez eminema rapgodem  to jedy potrzebne choćby dziś tylko mi  wyżyć się by poczuć co we mnie tkwi you will say i hurt myself to check that (or if sorry for myenglish but polish is the language of poetry) my sins to whisper to screm what i did  ale ale ja wale cialem o podłogę ale wciąż nie trafiam glowa głową o parkiet o kant stołu na drodze a Ty autorze nje wal głową o parapet  ja to zrobię za ciebie dla ciebie oszczędzaj się 
    • @Wiechu J. K. Uciekam z sieci na przestrzeń nieokiełznaną i wracam z tym co tam odkryję. :) @Berenika97 Zaczęłam zauważać, że wirtual, jest dobry, ale odczuwania zmysłami mi nie zastąpi.  Bardzo brakuje bezpośredniego kontaktu. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie zdążyła... w bryle lodu... jest w człowieku coś takiego, że w jedną stronę jest szybko, w drugą czasami nie ma sposobu... Wiersz daje do myślenia.   Pozdrawiam :)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Poet Ka   Podoba  i się  pomysł kompozycyjny - ogień jako klamra spinająca trzy przełomowe momenty życia bohaterki -  utratę domu, utratę ukochanego i niemal utratę ręki. Dzięki temu tekst nie jest zwykłą chronologiczną biografią, tylko czymś bardziej przemyślanym. Bardzo podoba mi się ton – ciepły, ironiczny, bez sentymentalizmu ("ta warszawianka z wysokim czołem", "Klara staniała").  A puenta z mężem ("teraz to już moja ręka") to jedno zdanie, które mówi więcej niż niejeden cały akapit o miłości. Tekst świetny.  Brzmi jak  osobista kronika rodzinna.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...