prywatny dzień

[mademoiselle E.]

kładę się spać wstaję
jem katastrofę na śniadanie czasem
szczęście przywiązane do prawej nogi,
mlaszczę sercem w ustach napełnionym, że jeść garściami
na śniadanie,
zsiadam z krzesła
jeszcze tylko jeden kęs i pisk widelcem
o
talerz i mogę iść,
zapalam zepsute płuca
napoczętą paczką Cameli,
sporzycie stuprocentowe sprawa oczy
wista,
potem lekki prysznic
uczucia rosną w ustach,
żygam wami,
bekam za was,
wprowadzacie mnie ej w stan zahipnotyzowania
za-hi-pno-ty-zo-wa-nia
o!
potem za
mykam drzwi
wychodzę na Nowy Świat
zjadam resztki okruszków
z wczorajszej kieszeni,
wypijam sok z kaptura
i idę do H&M - u po
kolejną twarz,
przecena,
kupuję najtańszą,
zamykam kolejne drzwi
kładę się spać wstaję
...
idę walczyć,
zielone,pomarańczowe,czerwone, pomarańczowe,
... przegapiłam.... zielone,
idę.
zamiast zebry gepard
na drodze
rozłożony dramat,
wracam,
tramwaj jak za
wsze spocony,
ludzie jak zawsze najedzieni
uśmiechem,
tylko ja taka anorektyczka,
lekki prysznic w domu,
kolacja,
lampka krwi,
dobrze upieczone serce,
przyprawione doskonale
pachnącymi myślami,
Łóżko,
nocny punkt wypraw,

[Bogdan Zdanowicz]

Nie jest to piękny wiersz. Ani nawet udany wiersz.
Choć widać zamiar - pomysł (uniwersalizacji codziennego, potocznego /niby/ istnienia).
Podoba mi się lekka autoironia i ironia, choć naprawdę peelowi brak dojrzałości (widać to w obserwacji świata).
Dla mnie o 3/4 za długi, gdyby zostawić tylko te ciekawsze sformułowania - może lepiej by się czytał?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może coś wykorzystasz?
b

[Alicja Red]

racja lepiej ''bekam'' niż ''żygam''
i dobrze by było wyciąć ten początek:|
''Jeden na milion
jako plemnik nadaję kolejny wiersz
pod publikę, ''
Pozdrawiam