Wiosenne pocałunki miłości wiosny

[Lilianna Szymochnik]

Już się budzi,ze snu z łoża jejmości pałacu moja rada wiosna
piękna pani w stokrotkach ciału radosna i z wigorem pełna życia
włosy wijące zaczesuje w trawy zieleń opada w kolory tęcz kwiecia
z ptaszkami śpiewa a gniazdom budzi wszelkie stworzenie wszem i woła.

Słońce prześwieca jej szaty,co wdzięków zobaczysz-o nieba!
żądze rozpali dotknie zmysłami,aż cię ściśnie w dołku od serca
chociaż burzy,nie ma-piorun dreszczem w prądy cię i przeszywa,
cały jesteś zahipnotyzowany-inny kosmos z orbit-halo!-A tu ziemia!

Kiedy szaty zdejmuje idąc w toalety-cała nago kąpiąc się u źródła
zaczarowany chodzisz ustać z kroku,nie możesz w kadzidła-o"magia"
nawet Fidiaszowe dłuto mistrza,w te rzeźby w posągach się i schowa
urodzie jej nikt?-nie zrówna,jak spojrzy gejzery gorące wody falą wybija.

W majestacie chodzi ogrodami z berłem i koroną bajeczna królewna
w fatamorganie w "iluzjony" myśli twoje otumania w labirynt dla słońca
zapominasz gdzie jesteś,na ziemi,czy niebie w orbity krążysz!Tak o boska!
zawładnie tobą z nagła chociaż silny jak tur,nie zdołasz dorównać,tak mocna.

Jak wróżka z czarodziejskiej krainy z różdżką zaklęcia ziemi z czaru rzuca
płodzi z czasem wszelkie z łona dzieci i z ziarna zasianego pędzlem nasienia
w tęczę barw maluje najpiękniejsze obrazy z palety kolorów,dla sztuki w oczęta
w trans wpadasz-jakiś astralny sną w jawy przemierzasz łąkami w te rajskie ogroda.

A ty błądzisz,za jej krokami,tak jak jej!..potulna psina,może cię i pogłaszcze z kaprysa
przytuli i obejmnie w rączęta malinowym ustom w słodycz a zapach odurzy i powali z ciała
czasem kiwnie,ku tobie w nocnej pościeli jesteś w siódmym niebie radosny dreszcz,tak rozpala
połaskota w zabawie,za ogon złapie podrapie,za uszkiem ściśnie pyska,aż piersi jej zaśniesz serca.