Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jestem człowiekiem stałym
posiadam kilka kochanek
mam znaczone karty w kieszeni
rzadko też piję tak żeby się nie upić

zdecydowanie nie dotrzymuję słowa

jestem człowiekiem wrażliwym
potrafię nie patrzeć na cudze
nieszczęścia niedole i inne takie
cuda w które raczej nie wierzę

bardzo też dbam o własne sprawy

jestem w sumie taki jak wy
ponieważ skrzętnie to ukrywam
może z tą małą różnicą
że teraz o tym piszę

wy tylko czytacie

Opublikowano

Jestem zauroczona peelem.
Taki uroczy ,szczery,rzadko pije...( w małych ilościach - ale to nieważne hi hi).
Wrażliwy,nie zwraca uwagi na bzdury (czyjeś dole i niedole - bo po co? ).
Zwyczajny człowiek nie wchodzący nikomu w drogę:)))))
Lubię ''Twoje Klimaciki''.Ten napisany subtelnie:)
PozdrawiaM.

Opublikowano

zmiennymi nie należy się przejmować bo można je zmienić
stałe zostają za nami dawno skamieniałe
to który wariant życia lepiej przyjąć?

klimacik faktycznie jest ;)

Opublikowano

O rany, nie spodziewałem się aż takiego aplauzu - na razie pójde na skróty i po prostu podziękuje za wgląd. Jak widzę, nic do zmiany nie ma (na razie :)

Adamie - pyskówki to także jakaś forma dyskusji, byle jak najrzadziej

Stefan - nie ma mowy!

Marlett - i o taką zwyczajnośc mi chodziło, podmiot ma nią wręcz gryźc

Spiro - wsumie w życiu oprócz pisanych wzniosłych haseł rzadziej trafia się czyn - chociaż i one mają miejsce, ale to inny wiersz i nikt w to nie uwierzy

Piotrze - wiele zespołów nastawia się na "ja" (a punk rock szczególnie). Hurt znam, chociaż zauważ, jak w cytowanym tekście 2 pierwse wersy się pokrywają i są dokładnie o tym samym. W przeboju tego nie widac - w tekście wyraźnie

Nataszo - to miło, czekam teraz na Twój, bo coś daaawno Cię nie było, a szkoda.

Opublikowano

Stasiu - osobiście też bym się nie przyznawał do kochanek :)

Górówka Meduza - kradzież kota jest nieopłacalna (podobno, ale można sprobowac, czemu nie).
A co do kawowości - ja sie zgadzam, może to rzecz gustu, ale jakoś nie leży mi pisanie o chmurach i słońcu. Co nie znczy oczywiście, że neguje - każdy ma swoje patrzenie i jakiś tam styl i temat.
chyba :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Annie Faktycznie, życie inspiruje różnorako. Pozdrawiam :)
    • @Łukasz Jurczyk   Wiersz, choć osadzony w realiach starożytnej wyprawy wojennej, ma wymiar uniwersalny - opowiada o konfrontacji człowieka z jego własnymi ograniczeniami. To jest jak studium psychologiczne człowieka zderzonego z kryzysem,jak opowieść o każdej życiowej próbie, która odziera nas z codziennych iluzji. Najpierw jest uniwersalny mechanizm obronny ludzkiej psychiki - wyparcie. Na co dzień żyjemy tak, jakby cierpienie, starość dotyczyły tylko innych. To iluzja, która pozwala nam funkcjonować. Utrata wzroku to symbol, bo każda utrata czegoś cennego (zdrowia, statusu, strefy komfortu) zmusza do spojrzenia w głąb siebie. „Kto ślepnie, czasem widzi więcej” - kryzys jest tu pokazany jako brutalny, ale skuteczny nauczyciel.   Góry i pustynia w ujęciu uniwersalnym po prostu los, natura lub absolut. Świat uderza w człowieka „bez gniewu i bez pośpiechu”. Nie ma w tym kary za grzechy, nie ma złośliwości - to bardzo współczesne, egzystencjalne spojrzenie na wszechświat, w którym człowiek jest zdany wyłącznie na siebie. Zmiana z mrozu na pustynię symbolizuje rzucanie nas przez życie od jednej skrajności w drugą. Całkowicie ponadczasowa część poematu to koncepcja wewnętrznej granicy. Na co dzień żyjemy w strefie komfortu, nosząc maski i kreując wyobrażenia na swój temat. Tytułowe „lustro” (stworzone tu przez ekstremalne warunki) to moment weryfikacji. W psychologii czy filozofii to sytuacja, w której człowiek jest tak wycieńczony fizycznie i psychicznie, że nie ma już siły udawać. Kryzys nie buduje charakteru - on go obnaża. W tym lustrze człowiek widzi, ile jest w nim prawdziwej siły, a ile było tylko pozą.   Świetny tekst! 
    • @Kwiatuszek przeczytałam też 2 poprzednie części :) Ciekawy temat - rozwój duchowy ale i trudny.  Tekst zaciekawił :)
    • Ma to ci - no - w zdaniu na dzwon, i co tam.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...