Rehabilitacja kruka

[Marek Widera]

Na białym śniegu, jak krew
Jaskrawym cieniem rysuje się ciemna postać.
Ponad metr w skrzydłach, kilogram masy
- To kruk – powie ornitolog – najmądrzejszy z ptaków.
Tylko skąd ta krew?
Może... osmolony tors, jak strzałą
Przebity świętej inkwizycji wyrokiem,
Szukając czarownicy tu się zatrzymał.
Albo... Wikingowie sprzed wieków
Pijąc zdrowie ptaka
Z pucharu uronioną krwią swoich wrogów,
Tę ziemię splamili.
Dowód koronny obok szponów pada.
Niczym barani róg cierpieniem wygięty
Piąty jeździec apokalipsy -
Polski rycerz na koniu kona.
A szerokie skrzydła trzepoczą, unoszą się do gniazda;
W gnieździe wybranka karmi pisklęta.
Nie kruk rozszarpał mojego przodka,
On wiedział co znaczy, że ktoś na kogoś czeka.

[Annabel Turtle]

Podoba mi się... cały wiersz jak i przesłanie. :)
Pozdrawiam.