Granica szczęścia

[Senny Nibelung]

Zdewastowane tory burzą mnie do gniewu
Nikt nie mówił o zawracających pociągach
I ptaszkach gnijących po drodze

Powiedziałem już
Bać się nie będę
O ile pozwolisz

Przejazd zamknięty zbędnie się wynurza
A za nim kolej ciągnąca tysiące wagonów
Gdzie każdy pragnieniem mojego serca.

[Lena Achmatowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pozdrawiam

[Konrad_Redus_Olszewski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"a ludzie mówią i mówią uczenie..." kojarzysz to Nibelungu?

wiersz moim zdaniem taki sobie, bo ja chyba za bardzo kocham kolej, żeby się nim [wierszem] zachwycić

[M._Krzywak]

Zdecydowanie lepiej niż ostatnio, w sumie Lena zaznaczyła, co nie gra, ja podkreśle, ze ostatni wers zabija całośc. Koniecznie coś z tym "pragnieniem mojego serca zrobic".
I będzie dobrze.
Pozdrawiam.