Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Niebo usycha bezgwiezdnym
tchnieniem warg
słoma wygasa żarem
rzeki umierają pożółkłymi liśćmi

buty szurają samotnie
chyba czas do domu wracać
bezpowrotnie

zaszeleściły podumały gdzieniegdzie
opadły
za chwilę pod nimi na wieki uśniemy
z krzyżem na ustach
z krzyżem na drogę
z modlitwą wspomnień
za wspólnym odbiciem w lustrze

i kiedy do końca się spali
zejdą się prości ludzie i mędrcy z oddali

pustynia na niebie
jedynie w sercach płomyk

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jak zwykle drazni,,,;/eh ble!koniec z takimi komantarzami,bo sie wnerwie;),malo pisze rymowanych,mialam problem czy dac rym czy nie da,chcialabym ten wiersz jakos wyszlifowac,porbowalam ale niegramatycznie wychodzilo...pomocy!
Opublikowano

Niebo usycha bezgwiezdnym
tchnieniem warg
słoma wygasa żarem
rzeki umierają pożółkłymi liśćmi

buty szurają samotnie
chyba czas do domu wracać
bezpowrotnie
****
no przeczytaj, w pierwszej nie ma rymu, a w drugiej rym bez rytmu, zle się czyta i to wnerwia...
może coś tak?
niebo bezgwiezdnym tchnieniem usypia bezpowrotnie
słoma żarem gaśnie rzeki umierają liśćmi
do domu czas wracać szurają buty samotnie
................................................ przyśni

a zresztą, twój wiersz i problem, pozdrawiam ciepło ES

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Zacznę od tego, że ten akurat utwór bardzo wysoko cenię. To jest moja absolutna czołówka. Jest w nim coś szalenie zmysłowego. I do tych zmysłów kiedyś Chrisowi Isaakowi, w pewnym sensie nieco niszowemu artyście, w pewnym sensie autorowi jednej piosenki, tej właśnie, udało się do teledysku namówić absolutną supermodelkę świata, no naprawdę high level. I ona w tym swoim zamieszaniu, w tej rynkowości, w tym mnóstwie zajęć znalazła na to czas i fenomenalnie zaistniała w tym teledysku. I na mój gust powstało coś absolutnie wyjątkowego. Właściwie coś, co prawie nie miało prawa się wydarzyć, tak to odbieram, a mój wiersz jest próbą pisarskiego zmierzenia się z tą okolicznością :)) 
    • @viola arvensis Nie wiem, strywializuję nieco odpowiedź, ale ogólnie uważam, że w miłości, również jak najbardziej fizycznej, również w tęsknotach i również za fizycznością jest coś i mądrego i głębokiego i do zastanowienia i ładnego bardzo, ba dobrego nawet :) @viola arvensis A i bardzo dziękuję za cenny dla mnie komplement !
    • Stoczone w lasy pochodnie lawin. Oddech aniołów: mgły albo obłoków ciężki nasyp, ciężki jak grób zapadły.   Anioły - mętne pożary gór, lodowce parujące w chmury, szyba błękitu zbita o szum w deszcz jak płynne wióry.   A ludzie? gdzie ziemi śpiew? ... jakby zamieniony w strzał. Jeszcze się pną dymy jak pnie wiotkie pomordowamych ciał.
    • Chciałbym być lasem w którym zamieszkasz  moglibyśmy liczyć drzewa jak pocałunki   czy zgubiłabyś się we mnie czy szła utartym szlakiem   zbierałabyś dotyk jak jagody słuchała głosu wiatru prosto z serca polany   spaceruj we mnie zielonymi liśćmi  przytulę delikatnie  będąc tylko twoim lasem 
    • A mikro jama? Major kima
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...