Anna Karenina Opublikowano 9 Lutego 2007 Autor Zgłoś Opublikowano 9 Lutego 2007 Mówili, że jesteś jeden Największy, Najlepszy, Najpiękniejszy Mówili, że jestem Twoim odbiciem A zapomnieli dodać, że Ty oglądasz siebie w krzywym zwierciadle Mówili, że jesteś Sprawiedliwością świata A nie omieszkali siebie osadzić w tej roli Wciąż wmawiają mi, że mieszkasz za murami Za dowód podając płaczące kamienie i uzdrowienia martwych za życia Wciąż proszą, wymagają Dziękując tylko z przyzwyczajenia, bo tak ich nauczono... Wciąż zamykają Cię w nowym pojęciu W kliku abstrakcyjnych znakach Ograniczonych wielką literą i kropką To samo zrobili ze swoją wiarą i ze sobą... Nie ma już Ciebie Twoja natura uleciała tam, gdzie nie jest tylko karawaną ślimaczków...
Daria Rajewska - Cleo Opublikowano 9 Lutego 2007 Zgłoś Opublikowano 9 Lutego 2007 Wierzmy w Boga...nie w mury, litery, symbole...wierzmy że jest a wtedy nie znajdziemy ani jednego płaczącego kamienia...wiersz daje do myślenia
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się