Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Znane przysłowie jest w świecie
iż Polak potrafi wszystko.
To życie go do tego zmusza
by kombinować nade wszystko.

Brak pracy i perspektyw życia
bieda w oczy zaglądająca
i wiele innych ludzkich czynników
ot,życie jego tak wygląda.

I rośnie nowe pokolenie
i obserwuje doskonale
jak napocić się w tym życiu
by żyć w miarę doskonale.

Kłócą się na wyższych stołkach
by bliżej "koryta"władzy być
i nie obchodzi ich szara masa
co nie wie,jak należy żyć.

Determinacja i znieczulenie
zbierają żniwa wręcz obfite
kłamstwa,krętactwa są nagradzane
a człowiek pracy ma plecy obite.

[sub]Tekst był edytowany przez Dorota Kamińska dnia 04-03-2004 11:35.[/sub]

Opublikowano

Witam.
O ile sie nie myle kiedys napisalas w komentarzu, ze cenisz sobie rady innych. postaram sie pokazac Ci dlaczego ten tekst mi sie nie podoba.
Po pierwsze, dlaczego nazywamy ten tekst wierszem?- nie wiem.
Sprobuj sie wczytac, zauwazysz, ze nie ma tu ni jednej metafory
(nie liczac "koryta wladzy" bo to chyba bardziej wyrazenie slangowe niz metafora:)), nie ma srodkow ktore czynily by ten tekst pieknym -zaliczjac go do poezji.
Temat.
Na temat wiersz wybralas zycie Polaka - temat, ktory moze byc ciekawy zostal przez Ciebie przedstawiony jako zlepek popularnie gloszonych hasel z niekoniecznie wysokiej polki.
"czlowiek pracy" - tutaj juz czuje lep propagandy rodem z czasu komunizmu wyjetej.

"Brak pracy i perspektyw życia
bieda w oczy zaglądająca
i wiele innych ludzkich czynników
ot,życie jego tak wygląda."

Czy nie sa to przypadkiem kawalki zdania podzielone na wersy?
Jesli tak to moze lepiej byloby to zlaczyc i do prozy wstawic.

Tekst jest skandaliczny. NIE CHCE powiedziec ze nie umiesz pisac ale, ze musisz popracowac nad soba.
MOje rady sa nastepujace.
Przy wyborze tematu i jego realizacji nie sugeruj sie czytelnikiem. Nie mysl o tym zeby napisac cos z czym wszyscy sie beda zgadzac(takie niestety mam wrazenie po przeczytaniu tego tekstu.napisac cos z czym kazdy sie "zgodzi" i wtedy powiedza "dobrze gada") ale zeby napisac to oryginalanie. Sprobuj nazwac swoje przemyslenia, poglady tak jak dotychczas nie zrobil tego nikt. Szukaj ciekawych pomyslow(opieranie sie na "korycie" jest strasznie niebezpieczne bo jedza z niego tylko swinie :)
Kiedy bedziesz miec ciekawy pomysl zastanow sie jak mozna ciekawie go przedstawic. Sprobuj wplesc kilka oryginalnych metafor, byc moze czyms zaskoczyc, czasem zaszokowac...Nie boj sie eksperymentowac.
Przepraszam, jesli chwilami moj komentarz byl zbyt szorstki ale postawilem na szczerosc.

Pozdrawiam i zycze by nastepne wiersze byly lepsze.

Piaski





Opublikowano

Dorotko... moi przedmówcy powiedzieli niestety gorzką prawdę. Nie chce dokładać kolejnych ziarenek gorczycy, bo nie mam na to ochoty o tej 3 godzinie :P

Jeśli masz coś do powiedzenia i chcesz to zrobić tak dosłownie jak tutaj, to zamiast rymować napisz porządną prozę, esej, która jest bardzo wartościowe. Zwłaszcza,że temat Twoich wierszy wskazuje na socjologiczno-etyczne zainteresowania. Wszystko byłoby w porządku :)

A tak? Tak musiałabyś zmienić praktycznie cały wiersz, zacząć metaforyzować, wymyślać oryginalne epitety, unikać języka potocznego, itp. w poezji obok treści równoważny jest język, jeśli jedno z nich jest fatalne, fatalny jest cały utwór ;)
Przemyśl to sobie proszę, to żaden atak, ot taka przyjacielska rada
Pozdrawiam
Coolt
[sub]Tekst był edytowany przez Coolt dnia 03-03-2004 03:01.[/sub]

Opublikowano

Seweryn
Dziękuję za opinię:)


Danielu Coolt
Dzięki za wyczerpujący i szczery opis moich potknięć i niedociągnięć, za ziarenka goryczy, które stały się ziarenkami dobrej rady i nauki.Wnioski zostały wyciągnięte:):):)Troszkę łezka mi się kręci ale bardzo sobie cenię szczery komentarz i obiecuję poprawę:):):)Zobaczymy co z tego wyjdzie;]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!
    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...