to wcale nie jest proste

[były__premier]

i przejdę przez mokry zimny trawnik i urwisko
do tej okropnej wody i zawsze już będę szedł
pod nią, dalej, w kierunku wyspy.

J.Berryman, „Henry pojmuje”



był jak spasiony i wykastrowany kocur, nie miał z kim gadać,
napić się. nawet matka się bała. z całej szóstki on jeden
z drżącymi palcami. podobno w nowym jorku puszczał ognie,
szwendał się po zimnym manhattanie, bełtem zapijał głosy
z telefonu, jakby z próżni można było wyciągnąć
trzeźwiący krajobraz.

a ty masz za złe, że nie pisał, ułożył sobie życie?
w mrocznym pokoju szafa dwa razy większa od brzucha;
głęboko trzeba szukać, w rejestrze wejść i wyjść jedynie
ucieczka jest najlepszym rozwiązaniem.

na pogrzebie sto osób i żony. niektórzy nie wiedzieli,
niektórym się zdawało. teraz rozpoznaję siebie
na fotografii.

[Flodi]

podoba mi się klimat. i nie tylko
plus za cytat

pozdrawiam

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki, i pozdrawiam

[M._Krzywak]

to wcale nie jest proste :)
teraz jestem już rozbity - jeżeli odbierac wiersz, tak jak jest - bardzo mi się. Jedyne, co mąci mój spokój, to wrażenie, że ten, o kim mówi podmiot - powinien byc mi znany. Jeżeli by tego wersu nie było:a ty masz za złe, że nie pisał, ułożył sobie życie? byłoby prościej,
Będe jeszcze gryzł.
Pozdrawiam.

[były__premier]

to ja pomyślę jak to uprościć, a ty spróbuj wyobrazić sobie, że ten wers wypowiada autor do kogoś bliskiego peelowi;) pozdry

[HAYQ]

Bardzo mi się podoba, a szczególnie (ktoś już to napisał) ... klimat (+++).
I ostatnia rzecz, która ten klimat jeszcze pogłębia w zderzeniu z wierszem, ale z nim zupełnie (a jednak) niezwiązana - Twój nick na końcu wiersza... niesamowite (zahaczam do ulubionych). Pozdrawiam.

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

he, he no i kolejna droga do interpretacji otwarta? dzięki, kłaniam się

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie, nic nie upraszczac. Szczególnie, że 70/80 procent wierszy jest czytelnych, dobrze czasem wnikac i wnikac.
Chociaż tutaj mam jasniejszy ogląd. Peel zwraca uwagę na coś, na co się nie zwraca uwagi - tylko, ze też uświadomia to sobie post factum. Albo wiedział wcześniej, tyle że nie chciał niszczyc - hm, portretu? Pewnego ciągu życia (ech, nie lubie uzywac "życia", ale brak mi teraz synonimu)...

[zak stanisława]

"ucieczka jest najlepszym rozwiązaniem."

nieprawda,nie da się uciec, jak wynika z zakończenia...

na pogrzebie sto osób i żony. niektórzy nie wiedzieli,
niektórym się zdawało. teraz rozpoznaję siebie
na fotografii

wierszysku plusuję, za klimat , metafory,
pozdr,es

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie, nic nie upraszczac. Szczególnie, że 70/80 procent wierszy jest czytelnych, dobrze czasem wnikac i wnikac.
Chociaż tutaj mam jasniejszy ogląd. Peel zwraca uwagę na coś, na co się nie zwraca uwagi - tylko, ze też uświadomia to sobie post factum. Albo wiedział wcześniej, tyle że nie chciał niszczyc - hm, portretu? Pewnego ciągu życia (ech, nie lubie uzywac "życia", ale brak mi teraz synonimu)...

hmm, mam wrażenie, że nie jest jasny ten wiersz nadal. kluczowe dla zrozumienia peela i wiersza jest:

w mrocznym pokoju szafa dwa razy większa od brzucha;
głęboko trzeba szukać, w rejestrze wejść i wyjść jedynie
ucieczka jest najlepszym rozwiązaniem.

oraz opis peela w 1 strofie. no staram się;)

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ale czy to ostatnie zdanie wypowiada peel?

[dragon-fly]

Zatrzymałam się u Pana. Samotność i niezrozumienie wieje od tej sytuacji w tekście, zostanę sobie chwilę ;).
Zachwytu.

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O! tak, tak. :)

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki. pozdry :)

[Stefan_Rewiński]

No, czytam zmiany w stosunku do. W/g mnie bardzo na lepsze, choć tej bieli mi brakuje. Pozrawiam, Stefan.

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Stefanie, a chcesz zobaczyć najnowsze zmiany??:P to dopiero szok, he, he! pozdry

[Stefan_Rewiński]

Dawaj!

[były__premier]

był jak spasiony i wykastrowany kocur, nie miał z kim się napić;
zasypiał ze słuchawką, zapomniany jak budka telefoniczna o świcie
niósł się po wycieraczce głos; halo, jak masz na imię?

światło z jarzeniówki, rosło szybciej niż drzwi szafy, i znikało
po kawałku, w mrok, jakby to było najlepszym rozwiązaniem

i zawsze już będę szedł
pod nią, dalej, w kierunku wyspy.






------------------------------------------------------------------------------------------
wersja bez tego wewnętrznego jęczenia i zapychaczy, czysta, no i nie opowiadanie a poezja?

[Stefan_Rewiński]

No wiesz, też byłem w spisie 300 telefonów. A ten tekst to odrębny wiersz. Go! Stefan.

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no inny, ale opowiada o tym samym;) dzięki. pozdry