zabierz mnie do krainy Moria

[Ela Adamiec]

pamiętam uniosłeś głowę by policzyć gwiazdy
odległe jak puste łono kobiety
nie nakarmię starością ciała mężczyzny
tak wtedy pomyślałam

-syn – podniosłeś go wysoko
odwróciłam się
– nikt nie jest tak wielki jak Abraham
powtarzam słowa ale czy potrafię zrozumieć

wiem wobec Boga nikt nie ma racji
mimo to proszę zabierz mnie w podróż do krainy Moria
będąc tam nie zawaham się nie zadrżę
wiara i odwaga zrodzone są ze strachu

tkwię w absurdzie i irracjonalności pochylam głowę nad cudem
teraz mogłabym podejść do Marii i powiedzieć
- nie bój się

[zak stanisława]

podoba mi sie ale ...
dlaczego nie potrafię zrozumieć

pozdr ES

[Ela Adamiec]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

masz rację Stasiu dziękuję
pozdrawiam serdecznie:)

[M._Krzywak]

Dobre - zaznaczam bytnośc, bo znowu się zawiesi :)
Pozdrawiam.

PS - "puste łono", hmmm

[amk]

Witaj, nim poznam sekrety biegania po tej stronce, krótko powiem:
piękny utwór, malowany życiem i wiedzą. Słów - lapidarnie kreślonych - tak mało, a ile treści...
Pozdrawiam serdecznie:)