mój przyjaciel Sawa

[Michał_Bębenek]

spotkałem wczoraj Sawę przypelętał się do mnie
jak posłaniec miliardoletniej otchłani miał
obrzmiałe palce dłonie całe w plastrach oddech z wódki
i ze snu więc go objąłem na przywitanie postawiłem piwo

a on mi na to spierdalaj brachu nie chcę cię znać
więc go poczęstowałem papierosem postawiłem pierogi
opowiedziałem o swoich klęskach i mrokach a on mi na to
że się spieszy do Melanii Królik z państwa siedmiu uśmiechów

Melania Królik napisała piękny wiersz o Tarnowie
że to miasto dzikich pomarańczy i bzdur szeptanych
do łóżka kobiecie nocą zbyt podnieconej by mogła je zrozumieć
piękny był wiersz Melanii i bezbłędny jest gust Sawy

ale Sawa jak to Sawa nie chciał mnie znać więc powiedziałem mu
to ja kocham Melanię a nie ty obłąkańcu
odpierdol się od Melanii ta dziewczyna jest moja jak moje
jest źródło zaranne i ptaszek z przestrzeloną krtanią

możesz mnie nienawidzić Sawo jak nienawidzi się dawnych kumpli
ale kochanej Melanii daj spokój niech rozkwita w jabłoniach
niech konie galopują przez smętek jej boleści niech światło
spłynie w ołowianych chmurach na łąkę bezkresną i niech powie

stań się brachu stań do walki jak masz jaja
Sawa odszedł został po nim popiół niedopałki niedopite piwo
nienawiść rozłazi się po kościach jak miłość ale więcej w niej kurzu
ja odkurzam swoją wyobraźnię i mężnie wyciągam z niej okulary

jutro będę gadał z kalekami zanęcał chore duchy

[Dotyk]

świetny wiersz, brawurowy język, wartki, obrazowy. J
uż go gdzieś czytalam.
Pod wrażeniem.

mirka

[Jerzy Rybak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

został 'wyróżniony' na nieszufli
za spotkałem wczoraj Sawę przypelętał się do mnie

;)

[Dotyk]

wiem, ze na NS:)

nie kciałam lansowac portalu, na ktorym jestem trzy lata:)

[Oxyvia]

Dobry. Na pograniczu wiersza i prozy. Rzekłabym: mariaż dwóch rodzajów literackich, i to udany. Dobrze się czyta.
Pozdrawiam.

[Bogdan Zdanowicz]

W pierwszej zwrotce brakuje mi czegoś (rytmu? dłuzszego oddechu?), dalej - jak Dotyk ;)
b