Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dracula uosobienie wampira w słowiańskich wierzeniach ludowych,
to upiór powracający na świat i wysysający żyjącym krew ludzką.
Takim pierwowzorem wampira,był słynący z okrucieństw niesłychanych..
dla osoby włoski hospodar- Vlad IV Topes zwany owym!..słynnym Draculą.

Był on bezlitosny!-Z przydomkiem-palownik)-wobec Turków i własnych wszak poddanych
jego zamek został zburzony doszczętnie,przez sułtana Mehmeda Zdobywcę stając się ruiną.
Pamięć o straszliwym księciu przetrwała jeszcze,długo-w legendach i przekazach historycznych..
jego straszliwe wyczyny jednak zostały zapisane w kronice w przyszłych pokoleniach-z litery straszą.

Wielki strach opanował serca i krążył lichem złego języka,po zatrwożonych zabobonnych,to ludziach..
biło jakby dzwonem!-Na alarm?-tam gdziekolwiek się pojawiła-w słowach siała strach u ludzi bojażń upiorą.
Myśleli,że wampiry pijąc ludzką -krew tzw.-eliksir życia zatruwają w ludziach żywych ciało w złego w jadach.

A wśród ludzi i w okolicach pojawiła się w tym czasie tajemnicza grożna i zakażna choroba z tą i trwogą..
grasowała dla gwałtownej szybkiej śmierci w objawach mąciła w zjawy,jawiła w różne zmory złud śmiertelnych.
Opanowywała umysł w jakieś niewyobrażalne obrazy wizji z gorączki jawiła w omamach idącą z taką,to chorobą.

  • 3 tygodnie później...
  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Biegnę szybko po lesie bez drzew, ratując wszystko,  co jeszcze jest.   Łapczywie chwytam ostatki żywota. Każdy zamykam w bez klamki wrotach.   Chronię jak potrafię, troszczę się o każde. Za głowę się łapię, jednocześnie je miażdżę.
    • Na pewno.   Pozdrawiam.
    • "Him never stopped loving her. But the pain it cause him was too much to live with but not enough to cause him to die."   "Tragoedia Amoris Nimii"   Historia ta o człowieku bez serca, Zbyt wrażliwa dusza to jego morderca, Miłość jego granic żadnych nie znała, Przez to ocean cierpienia poznała.   Dla niej poświęcił całość swej duszy, Przyjął klątwę, cierpienie katuszy, Był gotów dla niej spalić cały świat, Złoczyńcą zostać, by ocalić swój kwiat.   Ona kłamstwem pięknym go karmiła, Jego emocjami, sercem długo się bawiła, Aż w końcu pewnego, chłodnego dnia, Zdradziła go, rozbiła serce na dwa.   Jedno, wciąż miłością do niej wypełnione, Drugie nienawiścią splamione, skrawione, Z czasem w jedno znów się złączyły, Do swej mogiły zbyt szybko toczyły.   Stracił on wszystkie swe emocje, Nadzieje, zaufanie, życie beztroskie, Okrucieństwo nowym jego panem, Zło jego jedynym, wiernym fanem.   Ideały duszy jego wraz z honorem, W pustce były, gdy został potworem. Serce swoje wyciął i zamknął na zawsze, W skrzyni utopił, zapomniał prawdę.   Serce niegdyś do miłości zdolne, Kamieniem obrosło, już nie jest wolne, A pod nim do niego kłódka powstała, Po kluczu się tylko jedna myśl ostała.   A jaka w tym jest tragedia straszliwa, W tym jak skończyła jego dusza wrażliwa? Bez serca życie staje się przeszłości cieniem, Śmierć jego jedynym wybawieniem...      
    • @m1234 można pozbyć wszystkich rzeczy , ale z serca drugiego człowieka wyrzucić się tak łatwo nie da...
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...