Oczarowanie

[Lilianna Szymochnik]

Cóż mi tańczyć w obłoku marzenia,
kiedy serce się zrywa w porywy.
Amor dla strzał w kwiaty strzela
słońcem rozgrzewa ciało z natury.
A moja dusza Ciebie miła wciąż woła
z wnętrza czeluści myśli moje burzy.
Dla tego szczęścia ognień z płomienia
wzbijało się lotem -z pożogi dla,tej łuny.

Jaskółcze gniazdo szczęścia w mym oknie
wysyła spojrzenia obrazem i myślami błądzi.
Szukam uparcie drogi krętej ostępu w gąszcze
przedziera się rani kaleczy ręce moje,aż do krwi.
Dla kwiatu paproci lśniący oczom brylant,to słońce
jest,tak blisko widzę,jego blask z tęczy koła w aureoli.
jak mam go sięgnąć,ten klejnot skarb,to jedyne szczęście
umyka mi oczom zmienia wciąż miejsca,ze mną się w kółko bawi.

Gra mi muzyka z nut Orfeusza w tańcu wszystkie Zeusowe Muzy
słychać przepiękny śpiew słowika miłość idąca wabi z czaru i głosu.
Zmysły balują wszystko,we mnie się gotuje paruje,w te gorące i wody
wszystkie gejzery w fontanny prysły falami spływają w bijące kaskady ciału.
Wolności rumak wolnych stepów mknie z kopyta ścigając się z wiatrem w te zawody
śmigła strzała Amora wystrzelona z łuku leci z grota dla serca,czy trafić,może do celu.
Rodzi się uczucie z zasianego z ziarenka rozrasta z korzenia idzie w pędy rozkwita w kwiaty
wschodzące słońce wyjrzało uśpione z lazurem zbudziła motyla i poniosła w skrzydła z lotu dla nektaru.