Nie czekaj na cud

[Mark Kitschmann]

Ledwo pamiętam dzień, kiedy to ostatni raz
Odjeżdżając zamachałaś. Płakałem wówczas…
Było sporo tego - sporo się działo odkąd
Zamarł Twój ostatni ślad, ostatni zniknął stąd
Rysunek, portret, przedmioty, co nie pachną już,
Gdy dawniej dotykałaś je z rąk płatkami róż.
Odszedł kwiat lotosu, drzewo mojego życia,
Pasja, ratunek od sczeźnięcia, radość bycia.

Czemu Bóg odbiera? Czemu krzywdzi człowieka?
To kolej rzeczy, idź więc i cudu nie czekaj.

[Messalin_Nagietka]

Marku - widać że peel cierpi - ale co ma wynikać z tego wiersza?
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Mark Kitschmann]

Peel ryczy, zamiast wziąć się w garść i iść dalej. Co się stało, to się nie odstanie - na pewno nie chlipaniem nad rozlanym mlekiem - tak to widzę.

Pozdrawiam,
MK

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ok - tylko tu nie ma metafor - wiersz idzie swoją drogą, rozumiem peel'a, ale "wartowałoby" jeszcze nad wierszem popracować
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[pathe]

zamachała. trafiłeś w 10.
słabe to to