Ty i dąb - Nie! Dąb i Ty !

[Atena_Ceipil]

Wczoraj czekałam na Ciebie
Siedziałam
Patrzyłam
Słuchałam

Zielona ławka
Wynurzone z mroku drzewo
Martwa cisza

Wstałam
Ono nie drgnęło
Nie powiedziało ani słowa

Czy spało już? Czy nie żyło?
Zamyśliłam się,
Aż zapomniałam, że czekam na Ciebie
Stałeś się mniej...stałeś się nieważny

Jutro też tam pójdę
Już nie będę na nic czekała
Zamyślę się...

Bez oczekiwań - usłyszałam
Drzewo szeptało
Tylko ja ...
Tylko, że Ty ...
Może kiedyś zrozumiesz o co chodziło...?!

[Ewa Marek]

Spodobał mi się Pani wiersz, tylko razi mnie użycie słów „czy nie żyło?” może mogła by Pani użyć słów, które by upewniały czytelnika, że to drzewo jest niezwykłe, że kryje się w nim jakaś magia. Jeżeli chodzi o czas to pisze Pani wczoraj, jutro, usłyszałam, może „dzisiaj też tu przyszłam” i wtedy usłyszałam będzie się lepiej komponowało z całością. Oczywiście to wszystko tylko moje subiektywne odczucia po pierwszym przeczytaniu i może niezbyt trafne, jednak mam nadzieję, że nie weźmie mi Pani za złe tych uwag. Serdecznie pozdrawiam.

[Atena_Ceipil]

To : Nie żyło - muszę zastąpić...tak:), jak tylko cosik wymyśle to poprawie, z czasem typu dziś, jutro...coś wtrące. A za uwagi dziękuję :) !!! Również podrawiam !!!

[Annabel Turtle]

Świetny!
Zazdroszczę pomysłu i sposobu realizacji. Bardzo dobry wiersz.
Pozdrawiam.

[Mirosław_Serocki]

Nie powiem, że to jest bardzo dobry wiersz. Nie powiem też, że jest tragiczny. Po prostu niczym szczególnym się nie wyróżnia.
Pozbyłbym się w nim jednej rzeczy, a mianowicie "martwej ciszy". I za dużo tych czynności Pani wymienia, szczególnie w pierwszej strofi. Nie można tego jakoś rozbić, rozrzucić? Może coś usunąć?
Pozdr.