Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zawisza

Alicja Nawaryńksa
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Alicja Nawaryńksa

Alicja Nawaryńksa

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Oblubieńcy walczą dziś honorowo ,mocują się z zamkiem...
(mór ogromny lecz do przebicia) a potem na łowy w afekcie.
Piwa i igrzysk poranne pierdzenie! -przepili dzbany goryczy!
Atena bunt wskrzesiła -chamy i tyle!- krzyczy
Afrodyty patrzą sowim okiem na damy, damy haftują wzory i wyczekują, Trojańską mdli
reszta dworu opłakuje wyjazd bohaterów
Kobiety rozporządzają same w królestwie.

Tymczasem:
Roland na polowaniu-chłopki są do rokowań skore! (przyzwyczajone do ciężkiej pracy) orając z chłopami w polu
...pionek do pionka, opisy krwawe, zbroje ...zasadzki i znienacka zadawanie strat
zwierz złapany w sidła goreje, w róg dmie zwycięzca ( psy obok szczekają)
Obronił ojczyzny łono i czysty chwałą swego imienia powraca do płaczących niewiast.
„więc korzystaj nie pamiętaj ”-z języka nie znanego, mnisi spisują dla potomnych dzieje miłości anonimowej
Po bitwie strasznej ,przesyła wiadomość światu ,barwione eposy z pola bitwy od-nie-uniesienia
-Hej zdobyłem cztery proporce okazało się, że Atena nie potrafi się odnależć w średniowieczu! Pozdrówka :>(musiał kończyć ,bo za dużo miał znaków)
wycieńczony wraca do zamku, żywot plecie spokojny

Po pewnym czasie:
By w turnieju zanurzyć w przeciwnika krew swą broń ,ćwiczy zaciekle szlachetny Zawisza
nie trafił znów ,śmiech na scenie szmer- nie potrafi władać szpadą!!
Dzielny Zawisza
przedstawienie zakończone?
Dama wbija w pierś sztylet innej damie-To nie wina Zawiszy!!!!!!!!
W przerwie artystycznej trubadurzy zabawiają o dawnych wojnach toczonych:
-biegnie ,biegnie uzbrojony trwodze zadając kłam
słychać jęki jego wrogów złowrogie, złowrogie
wie dziś o nich cały świat to
Dzielny Zawisza!


Dzielna brać toczy wojny nadal:
-to przez zawiść biednych chłopów, którzy srebrne zbroje podziwiają
na myśl o złotowłosych królewnach i damach z dworu upuszczają grubym chłopkom bezzębnym i brzydkim
-Oni nam klątwą! Oni stoją kontratakiem!

Rycerze z pięknymi walecznymi rumakami, o pamięć i sławę imienia na śmierć i życie
polegli
Helena ziewa ,Afrodyty się śmieją Atena nie przyszła a ,damy z dworu znów się pobiły
nad mogiłą dzielnego Zawiszy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Paulina Dreko
      ,,Różaniec''

      Przez Paulina Dreko · Opublikowano

      Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • Leszek Piotr Laskowski
      Tam i tu.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski
    • violetta
      Na wolności

      Przez violetta · Opublikowano

      @andrew tenis modnym sportem:) może na emeryturze zacznę grać:)
    • andrew
      Na wolności

      Przez andrew · Opublikowano

      @violetta Ładnie wyglądasz.  Taka młoda i takie dojrzałe, inspirujące wiersze.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Może zaczniesz tenis. Taraz...
    • andrew
      ***Gdzie jest Bóg?

      Przez andrew · Opublikowano

      @Nefretete Nie myślałem o kosmosie i nie tylko o kamieniu.  Znaki są wszędzie, we wszystkim.  I wszyscy próbują je odczytać.  Ci wielcy i prości. Z roznym skutkiem.  Mi się to udaje. Nie znaczy, że patrząc dwoje na to samo, tak samo odbieramy sygnały.  Pozdrawiam   

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...