O wierszu...

[Andrzej Figowy]

. Mój wiersz-
moment mnie samego.
Nie chcesz go-
daj go katu,
kotu, psu gończemu.

Wiersz-
chwila w pędzie,
zatrzymanie,
popas, pauza;
Ów wiersz-
wychodzony,
rozchodzony-
istna łajza...

Wiersz-
chwila pędu,
zatrzymana
na czas wojny;

Mój wiersz-
rozbiegany
jak jej oczy;
zwariowany,
już spokojny.

Ten wiersz,
co się przyśnił,
wyćmił, zaćmił,
błysnął, powstał
na skrzywionym
denku oka.
Wiersz-
zupełny urwipołeć,
chachar,
szajbus
i idiota.

[lyann]

wiersz interesujący... jak się czyta wpada sie w jakiś rytm czyta się płynnie i muszę przyznać że odczuwam go w sposób radosny z uśmiechem na twarzy

pozdrawiam

[PAWEŁ ANDRZEJEWSKI]

pisanie wierszy jest jak potrzeba chwili. nie zawsze musi to być obraz głębokich przemyśleń i analiz własnego mózgu. czasem poprostu przelewamy na papier coś ulotnego coś po czym za chwilę nie pozostał by nawet ślad. to są najlepsze wiersze. DUŻY PLUS:-)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oby chwile, w Nowym Roku były dla Ciebie tylko takimi, które warto zapamiętać... :)

[Andrzej Figowy]

Dziękuję za komentarze tym, którzy zostawili swój ślad pod tym wierszem, i tym, kórzy zostawili ślady pod innymi wierszami. i tym, i tamtym życzę w nowym roku wiele radości i szczęścia. af