Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rzeczka

Adela
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Adela

Adela

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

To nie tak miało być.
Zaciskam pięści.
Mocno. Z całej siły.
Wlewam w nie całą rozpacz.
Na skórze odciśnięty
Ślad paznokci.
Ale nie czuje bólu.
Zaciskam pięści
Jeszcze mocniej.
Jak mógł mi to zrobić.
Pojawia się pierwsza
Stróżka krwi.
Płynie.
Jak rzeczka.
Spływa ku łokciu.
Krwią maluje mostek.
Przez rzeczkę.
Bo musi być jakieś wyjście.
Ale, ale- sama
Nie wiem co myśleć.
Ściskam pięści.
I pojawiają
Się kolejne rzeczki.
Druga, trzecia, czwarta.
Płyną powoli.
Ale i tak nie nadążam
Z malowaniem mostków.
Za dużo rzeczek.
Za dużo problemów.
Nie dam rady podołać
Im wszystkim.
Gdyby ktoś mi pomógł
Malować mostki byłoby inaczej.
Ale ktoś sobie poszedł.
I pozostawił…
kolejną rzeczkę.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      wirus

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @MIROSŁAW C. Dziękuję :)
    • Alicja_Wysocka
      na pstro

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Marek.zak1 To prawda, Marku, miłość bywa ślepa i zupełnie nie liczy się z logiką. Czasem rzuca wyzwanie wszelkim kryteriom, stąd potem biorą się takie 'romanse' wozu z limuzyną. Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam serdecznie :) @LessLoveDziękuję :)
    • Mitylene
      [zasypiam z dniem]

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @Czarek Płatak dla mnie ten wiersz jest tęsknotą za światem, gdzie natura wiodła prym. Na pierwszy plan wysuwa się łąka, rudzik, mniszek itd. Ten sielski obrazek tak bardzo wtopił się w ten  "betonowy świat", że zanikł nieomal, pozostawiając nieogarniony żal i poczucie utraty czegoś ważnego...Bardzo ciekawy wiersz Czarku...ale wiadomo u Ciebie tylko takie niebanalne, jedyne w swoim rodzaju

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Robert Witold Gorzkowski
      Anhelli

      Przez Robert Witold Gorzkowski · Opublikowano

      Chwała absolutna rządzi życiem moim wędruję po śniegu mistycznym padołem jęki przeraźliwe od rana wydaję jakbym raz za razem pchał serce nahajem. Myśli łomotania głowa już nie słucha wręcz zalewa pamięć rozogniona jucha i choć nie notuję wizji rozpalonych strofy żarem kwitną od zewnętrznej strony. Wrota ust ściśnięte oczy zacieśnione ręce zaplątane chronią uszy moje a z rany na piersiach w odwrotnym zwierciadle czytam moje myśli wypalone zgrabnie. Furia wściekła truje przeszywa na wylot nie pchaj mnie do nieba to nie moja chwila daj jeszcze pochodzić po stołecznym kole i palcami bębnić po zimnym cokole. Otworzę sarkofag stół pęknięty schowam w górę w dół znów pędzi na złamanie głowa przy wezgłowiu wiszą prorocze miraże jakby boski legion opuścił ołtarze. Moje słowa chłoną od odwrotnej strony i wychodzą strofy nieucieleśnione bo kiedy buzdygan z furii barki kłuje Szaman mi cytuje że ja się raduję. Obłęd już mnie skręca i wyciska troski a on opowiada że to napój boski słuchać już nie mogę myśli ściskam szmatą a on podpowiada liturgiczną szatą. A ja wciąż powtarzam jak ta kazalnica w mojej duszy chaos walczy eremita krzyczę o wolności gardło biedne zdzieram Ellenai mnie ciszy bo dziś jest niedziela. W głąb ziemi odchodzę w duszy wiersz zamykam to mnie tylko zbawi o co nikt nie pyta sarkofag zamknięty rycerz w zbroi darzy ludzki świat zamykam kur zapiał trzy razy.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

          @Robert Witold Gorzkowski  
    • andrew
      Metamorfoza od morza

      Przez andrew · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...