antologia

[Leszek]

wokoło księgi rozłożone
ledwie otwarte na pierwszych stronicach
te co od końca dzieli moment
spleciona w wątkach nieskończona lista

przewraca kartki podmuch niecierpliwy
nieraz zaczyta na dłużej w historii
pasjonującej i zwykłej o niczym
niektórym stawia papierowy pomnik

pożółkłe ślady w proch się rozsypują
a na ich miejsce piękne nowe
pną się szaleńczo prąc ku górnym półkom
z oczu wyziera tępy obłęd

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Panie Oyey jesteś Pan moim idolem. Jak zwykle nie zawiodłem sie na komentarzu. Pozdrawiam Leszek :)

[Eliphas Lévi]

No tak - historia weryfikuje poczynania - ale czy aby każdy dążył do bycia na szczycie i wymazywania sobą poprzedników? Ludzie raczej kroczą w przyszłość, czasem zatrzymują się na teraźniejszości, ale kto dziś odwraca się za siebie? To Twoje obserwacje, jeżeli dobrze odczytuję, więc nie narzucam swoich.

Co do wiersza - nie jest zły. Nawet dobry - dodałbym jeszcze dwie strofy po dwa wersy (słowem - przerobiłybym go na sonet ; ) ) ale to Twój wiersz. Podoba mi się "papierowy pomnik" - nie jakiś oryginał, ale swojskie. Co do ostatniego wersu - Rozumiem przesłanie, ale coś mi się tam "nie widzi". "Tępy obłęd" - tak "Z oczu wyziera" - raczej nie. Polecam DELIKATNY remoncik - i wyjdzie niezłe cacko.

Ogólnie: tak.

Pozdrawiam - EL

[Messalin_Nagietka]

zakręciłeś Leszku wokół wątku
zacz, jak tu wrócić by od początku
do końca dojrzeć o co chodzi?
księga o księgę w korowodzie wodzi
z ukłonikiem i pozdróką MN

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak na sonet po dodaniu następnych to byłoby stanowczo za dużo wersów, a tak mniej żartobliwie, to trudno byłoby wysnuc część refleksyjną, gdyż tu obrazy same w sobie rodzą refleksje.
Co do wyzierania zobacz choćby w słowniku rozliczność znaczeń tego słowa i może kontekst narzuci się sam.
Swojsko się czuję w MOICH odrapanych ścianach, aż żal cokolwiek zmieniać aby nie zepsuć nastroju. Pozdrawiam Leszek :)

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To raczej czytelnik musi znaleźć wyjście z labiryntu, a zapewniam, że ono istnieje i to patrząc na interpretacje nie jedno. Pozdrawiam noworocznie Leszek. :)

[Oxyvia]

Ciekawy wiersz. Rzeczywiście wielu znaczeń można się tu dopatrzyć.
"Tępy obłęd" jest przerażający. Mnie się on kojarzy z coraz szybszym tempem życia - a więc i umierania - z coraz bardziej obłędnym wyścigiem szczurów, czyli biegiem do nikąd, po nic, po "papierowe pomniki" i nic nie warte zaszczyty, z wyścigiem do śmierci.
Pozdrawiam.

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podążyłaś moim torem Oxyvio. Pozdrawiam Leszek. :)