Śmierć księcia.

[Zyrafka B.]

Siedziała nad rzeką
Płakała.
Włos się jej kręcił
Smutniała.

Siedziała dzień, noc, noc dzień,
Aż przyszedł w końcu 5 lipca,
Wtedy wstała, otrząsnęła się,
W odbiciu zobaczyła zapłakane lica(policzki ze staropolskiego).

Gdzie poszła? - nikt tego nie wie.
Co robi?? - nie mają pojęcia.
Ludzie mówią, że to wariatka.
Bo rok temu straciła swojego księcia.

Siadam nad rzeką, patrzę w odcibie.
Brak tchu się u mnie przejawia,
W rzece widzę dziewczynę i księcia.
W oddali woła mnie ma kompania....

[Bartek Bartek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz być konsekwentna powinnaś wyjasnić:
kompania - grono znajomych spędzających wspólnie czas
książe - nakazany etykietą sposób tytułowania władcy
wariatka - osoba postępująca nieobliczalnie lub bezsensownie
w oddali - daleko
lico - twarz - przednia strona głowy ludzkiej
policzki - jedna z dwu bocznych, miękkich części twarzy osłaniających z boków jamę ustną

Pozdrawiam
Językoznawca

[Zyrafka B.]

Bartek, czy ty sie dobrze czujesz??

[asiula 17]

jak widać nie czuje się dobrze ;p a wiersz bardzo fajny i dobry.. mi się podoba..
"Ludzie mówią, że to wariatka.
Bo rok temu straciła swojego księcia."