Żyje We Mnie Dziecko

[Rose]

Żyje we mnie dziecko
choć rozcięta w nocy pępowina
mówi, że nie jestem matką

czasami wbijam paznokcie
wzdłuż fałd brzucha
w połowicznym wstydzie
nastawiona na działanie melatoniny
obdzieram znikome krawędzie
porysowane w czasie

kiedy nie popadam w skrajności
udaję, że rozumiem
kłamliwym językiem zlizując
dopiero co zrodzoną nieświadomość

[Adam_Szadkowski]

Dobra, ten jednak skomentuję . Bardzo mi sie podoba. Takie kobiece pisanie. Widać u Ciebie fascynację zachodzących w człowieku przemian, nie tylko chemicznych, jakmi się zdaje. Tak. I jeszcze to słowo "zrodzoną" w ostatnim wersie bardzo pięknie mi tu realizuje ten wiersz. Dodaje do ulubionych, w dziale: poezja bardzo kobieca, matczyna.


Adam

[Rose]

Już wczesniejszy wiersz niżej był zakamuflowanym protestem przeciwko właśnie jak to nazywasz poezji kobiecej( prozie i innych dziedzinach które są tak nazywane również) Przecież nie jest ważne czy napisał to mężczyzna czy kobieta, nieważna płeć, ale to czy przedstawia to jakąś wartość. Dlaczego np. proza z określnikiem kobieca uważana jest za tą z niższych połek a jeżeli mężczyzna taką zdoła zrozumieć wynosi pod niebiosa swój intelekt. paranoja.

Ale dzięki za comment

[Adam_Szadkowski]

CYTAT (Rose @ Jul 2 2003, 11:31 AM)

Już wczesniejszy wiersz niżej był zakamuflowanym protestem przeciwko właśnie jak to nazywasz poezji kobiecej( prozie i innych dziedzinach które są tak nazywane również) Przecież nie jest ważne czy napisał to mężczyzna czy kobieta, nieważna płeć, ale to czy przedstawia to jakąś wartość. Dlaczego np. proza z określnikiem kobieca uważana jest za tą z niższych połek a jeżeli mężczyzna taką zdoła zrozumieć wynosi pod niebiosa swój intelekt. paranoja. Ale dzięki za comment

Zupełnie mnie nie zrozumiałaś, ale widzę, że dążysz do jakiegoś zwarcia, szukasz mocnych wrażen. We mnie nie znajdziesz kompana do sparingów na słowa o literaturze - za mało się na niej znam. Pisząc o Twoim wierszu podkreśliłem to co udało mi się z niego wyczytać. Wybacz, że nie zrobiłem tego po Twojej myśli. Różnica pisania wierszy przez kobietę jest taka, że nie napisał tego mężczyzna. Zapewniam Cie, że nikt z mężczyzn nie napisałby takiego wiersza. To cała róznica i taki podział jest w moich ulubionych.


Adam

[Rose]

I to się nazywa dyskryminacja i szufladkowanie. Przecież nie mówi się o typowo męskich wierszach , a o kobiecych jak najbardziej, co jest od razu rozumiane jako inne , pełne niedociągnięć tłumaczonych tą naszą wrażliwością . To nie literatura to nasze codzienne stereotypowe myślenie.

[Adam_Szadkowski]

CYTAT (Rose @ Jul 2 2003, 11:46 AM)

I to się nazywa dyskryminacja i szufladkowanie. Przecież nie mówi się o typowo męskich wierszach , a o kobiecych jak najbardziej, co jest od razu rozumiane jako inne , pełne niedociągnięć tłumaczonych tą naszą wrażliwością . To nie literatura to nasze codzienne stereotypowe myślenie.

Myślę zupełnie inaczej. Ale widzę, że niezauważasz tego, więc nie będę tlumaczył kolejny raz.

Aha. Udało Ci się dzisiaj. Wpadaj częściej!!!


Adam

[Rose]

Zrozumiałam, ale lubię sobie popisać

Co mi się udało... nie wiem za bardzo, ale chyba ruszenie całego towarzystwa , zamieszanie Co do wpadania jeszcze się zastanowię.

[Anna Sarań]

Zero komepetencji, złosliwośc tu widzę i dotykanie innej osoby, a chyba powinno być tylko o wierszu. Chamskie uwagi zachowaj dla siebie. Żegnam.

[Anna Sarań]

Uwag dotyczących osoby nie pisze się , a komentarze co zaznaczyłes poid jednym z moich wierszy. Z tego wynika, że nie trzymasz się własnych słów, jesteś alogiczny. Żegnam , szukaj zainteresowania , gdzie indziej.