Mamo to ja!

[Tauryn Borret]

A ja wolę moją mamę,
Co ma włosy jak atrament,
Złote oczy jak mój miś,
Może się uśmiechnie dziś.
M.J.


nienawidzę słów prawie jak różewicz
nie pamiętam co ci powiedziałem
gdy kupiłaś mi pierwszy rowerek
gdy pierwszy raz publicznie się zsikałem

wiem że gdyby nie ja
nie wydzieliłabyś odpowiednio dużo
progesteronu żeby mieć laktacje
a po trzech latach tata zapomniałby jak masz na imię

teraz piszę wiersze
nigdy nie napisałem nic dla matki
ale kiedyś w końcu trzeba
napiszę ci że nienawidzę słów prawie jak różewicz


to ci da do myślenia
postarasz się poznać mnie lepiej
to ta niepamięć która czyni wielkimi
w samych nas w naszym milczeniu o sobie

zmierzam chodnikiem
czas mija bez kierunkowskazów
w słuchawkach leci spokój
zaraz się wkurwię i zawrócę

[allena]

''w nas samych w milczeniu o sobie'' jakoś w tym stylu, bo tak
jak jest teraz troszeczkę ''haczy'':) A.

[sickness]

Gdybym teraz chciał napisać wiersz dla mojej Matki, prawdopodobnie napisałbym to samo. Dlatego bardzo przypadł mi do gustu. Szczególnie wersy:

"to ta niepamięć która czyni wielkimi
w samych nas w naszym milczeniu o sobie"

Pozdrawiam

[Messalin_Nagietka]

ale Matkę ma się jedną
choćby co ...
nie napisałbym jej takich psychodelicznych, ech ...

z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Tauryn Borret]

Hmm proszę nie stawiać oczywiście znaku równości pomiędzy mną a peelem. Dziękuję za komentarze. Pozdrawiam serdecznie

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tp co ten peel chciał przekazać właściwie?
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Roman Bezet]

Podoba mi się w sporej części, można nawet mówić o pewnej dojrzałości pisania - dystansie. Ale proszę się za bardzo nie cieszyć - to się tak wydaje tylko, na tle okolicznej grafomanii i rozmemłania emocjonalnego peeli w wierszach i z góry, i z dołu ;)

Tytuł brzmi za tragicznie i koresponduje to z nieudaną "refleksją" w dwóch pierwszych wersach czwartej zwrotki: to pobożne intencje peela (liczenie na cud ;); natomiast kolejne dwie nie do końca rozumiem, jest tam jakaś "głęboka" myśl przemycana, ale się chyba "utopiła" :) - na pewno do poprawy, warto myśl wyłuskać przed skasowaniem całej zwrotki; wiersz mógłby się zacząć od "nie pamiętam" - "spalanie" fajnej myśli z różewiczem na początku jest troche bez sensu (to powtórzenie już nie brzmi swieżo); emocjonalna końcówka się broni - i w zasadzie ona jest prawdą prawdy (mówię o dwóch ostatnich wersach, bo dwa pierwsze z piatej zwrotki są nieudane: "zmierzam" a nie lepiej "idę"?, "czas bez kierunkowskazów" - to taki wytrych, a nie madrość). W sumie, bo naplatałemm chyba trochę ;), z 4 i 5 zwrotki zostawiłbym po dwa końcowe wersy - a resztę usunął.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

takie werszyn ;)
b

[Beenie M]

Wykrzyczany żal do matki – czasami i tak trzeba.
Kierunkowskazy, wg mnie, jak najbardziej potrzebne, bo troskliwa matka włącza je od czasu do czasu, a peelowi widać ich zabrakło.
Ja wiersz kupuję.
pozdrawiam serdecznie

[kyo]

było na JL, tu też kiepsko. nie ten dział. pozdro świąteczne

[Dorma]

Podoba mi się. Nie wiem czy kiedykolwiek byłabym w stanie napisać cos takiego, bo nawet w nienawiści nie potrafię.

Z tego wiersza bije tyle nienawiści i żalu.. Szkoda, że nie inaczej....

[Oxyvia]

Podoba mi się. Bardzo dobrze to rozumiem i czuję, że to, co czuję, jest tu świetnie wyrażone.
Ciekawa rzecz, jak wielu czytelników tego wiersza też dobrze rozumie wyrażone tu uczucia. Czy to nie świadczy o degeneracji rodzin i upadku macierzyństwa? Zwłaszcza tych biednych matek, które samotnie wychowują SYNÓW? I czy to nie przerażające?!... W każdym razie nie tylko ten wiersz, ale i psycholodzy, i psychiatrzy całego świata chrześcijańsko-islamsko-judejskiego biją na alarm!...
Pozdrawiam.