rosół z trzech rodzajów mięs

[Włodzimierz_Janusiewicz]

długa czerwona obora z mieszkaniem

szwajcar pije miesiąc trzeci matka doi
Udzio o szóstej znika im z oczu
coby nie dostać przed kościołem

przez las przez las - na zakręt śmierci
samochody
jadą
tuning tuning trzeci
tak przez parę godzin

o dwunastej przychodzi do zimnego białego domu
z długim korytarzem w posadzce
patrzy na monidło patrzy
na jasne obrazy przywiezione ze wschodu

śmierdzą mu gnojem spodnie

śmierdzą gnojówką włosy
siada przy krochmalonym obrusie łapie łyżkę
jak młotek
puka - po czemu puka?

krąg niedzielny krąg
waza okrągła uszy ciepłe
paruje
mączyste kluchy
zapach chochla chochla
za duża łycha grzechocze o zęby
rozcina zajady

pełny brzuchol

[Messalin_Nagietka]

kiedyś mówiło się - "rozebrany do rosołu"

a dziś - "a weź się w rosół
Ty całkiem połóż"

z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Włodzimierz_Janusiewicz]

To nadinterpretacja! W końcu w 3 osobie piszę przez większość onego wierszyka, więc zgodnie z moją wersją poezji (pisz prawdę i tylko prawdę) nie rozebrałem się tu do rosołu, a obnażyłem część czyjejś rzeczywistości. Przyznam jednak, że czasem i mi zdarza się zakasać rękawy przed gorącym, niedzielnym rosołem - pies wywiesza język, H(ch?)ojarskiej paruje głowa, a ja bronię się przed potem ukazując swe umięśnione jak u kowala przedramiona.

[Stefan_Rewiński]

Jakoś swojsko się poczułem, fajnie nawet, pozdrawiam, Stefan.

[Dorma]

Wiersz dobry, ale na tyle obrzydliwy, że juz go nie przeczytam drugi raz.. Przepraszam..

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Nie ma za co.