najcichsza abdykacja

[Luthien_Alcarin]

nawet małe uliczki – te tajemnicze
kiedyś się kończą z nimi dni kałuże twoje listy
mają puentę
- my nie mieliśmy
szansy na dobry początek
nierozwiniętej znajomości
niepewnej przez nadmiar jutra gazet

moje myśli -

pająki
snują sieci w naszej szafie
- płaszcz – a więc jesteś
na chwile jak władca much
stygniesz

dziś kończy się wszystko
w rękawach - tu skrzydła skrzypią
najżałośniej

niesprawiedliwie –
ani ty ani Prosiaczek nie musieliście
tak wcześnie - - -

najdelikatniej obejmuję
powietrze - nie chce go zmiażdżyć
za bardzo

poczuć

[Luthien_Alcarin]

nie wiem czy nie otarłam sie tu zbyt intensywnie o banalnosc i zbytnia emocjonalnosc, ale ze w warsztacie dosyc cicho- a ja jako typowa kobieta jestem niecierpliwa wklejam tutaj:)

Pozdrawiam
Agata

[Black Swan]

i dobrze, odemnie nie przeczytasz żadnej krytyki, bo podoba mi się w całości
pozdrawiam BS

[kall]

gr. ktoż to tutaj zawitał? :)
co do utworu - smęcimy po troszku. ale w znośny sposób. myślę, że troszeczkę możnaby uszczuplić - może ten fragment o rękawach? poza tym ciekawy odnośnik do 'włacy much' - ach ta pani erudycja ;).
ogólnie ciekawie. raczej na +

pozdrawiam całuję ściskam i w ogóle :)
kal.

[Lady_Supay]

Wg mnie przydałoby się użyć nożyczek. W niewielkim stopniu, ale jednak' np:

nawet małe uliczki – te tajemnicze - tylko te tajemnicze?
kiedyś się kończą z nimi dni kałuże twoje listy - dni bym wycięła, tak jest ciekawiej
mają puentę
- my nie mieliśmy
szansy na dobry początek
nierozwiniętej znajomości - skoro początek, to wiadomo, że nie rozwinięta
niepewnej przez nadmiar jutra gazet

Wyboldowane fragmenty nie umniejszają wartości wiersza, nie zmieniają sensu, etc. :)
Poza tym całkiem fajnie się czyta.:)
Słońca!