Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tu jest Polska
Dom złoty sianem
zdobiony

Chciej li proszę
pójdź na łąki, gdzie łanie nasze
polskie
skaczą nad strumyki

Patrzaj w niebo...
Takie samo słońce
świeci!
A jeno inne
Inne tu ludzie chadzają

Jaśniejsze błyski przed grzmotami
jaśnieją
A te grzmoty także inne
Takie rozmowne...
jakoby z poetą byś rozmawiał
Historyję z każdym
zgrzytem lat
skupione opowiedzą

Strudzone te żywiołki
w Polsce
Skopując nowych lasy
tam gdzie ich zawsze pełno
I tych co są
i tych co patrzeli w niebo...

Opublikowano

"Dom złoty sianem
zdobiony "
przez takie teksty mieszkańcy legendarnego zachodu myślą że w Polsce ludzie przed lokomotywą w popłochu uciekają... :) :(
generalnie nie lubie sielankowych tekstów, a tym bardziej takiego pisania o Polsce, ale to moje bardzo subiektywne zdanie, wiec nie mówię więcej już nic (ale gdybym lubiał to wiersz by mi się podobał :) )

Opublikowano

Mario: Nie trzeba wyróżniać :) Dla wiersza/autora najlepszą nagrodą jest taki komentarz! Bardzo się cieszę, że się Tobie spodobał :)

Klaudiuszu: Siano nie znaczy zacofania (przynajmniej nie takie znaczenie miałem na myśli). "Dom złoty" - bo ludzie są uprzejmi i gościnni (poza niektórymi wyjątkami, ktorzy psują opinię o Polakach :)), poza tym Polska jest bardzo bogatym w naturze krajem. A "sianem zdobiony", bo większość cieszy się z tego co ma i potrafi żyć szczęśliwie w ubóstwie oraz nawet podzielić się czymś, czego ma mało, z kimś innym.
Dlatego to "siano" jest ważniejsze od złota.
Szkoda, że Ci się nie podobają takie wiersze. Ja kocham patriotyczne utwory :)

Dziękuję za komentarze :)
Pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nata

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      , Przez sugestie również zaczęłam czytać półpasiec Dziękuję za odwiedzinki!   wierszyki, Kiedyś były ciekawe zwyczaje. Jestem ciekawa, czy gdzieś w Polsce półpościec jest wciąż żywy... Dziękuję za odwiedzinki!   @Wiechu J. K. @Poet Ka Dziękuję Wam!    
    • @ProszalnyZnakomity. Po pierwsze - urzekł mnie humor - kapitalne porównanie żony do Mistrza Zen - czyli uczynienie z niej takiej domowej, codziennej wyroczni dla peela, który żartobliwie przyznaje, że postrzega ją jako skarbnicę mądrości i przewodnika duchowego, podczas gdy on sam bywa często taki nieogarnięty.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Oddanie emocjonalne ulega metamorfozie i przemienia się w oddanie wysiłkowi fizycznemu, w zapalczywą harówkę - i dla peela to ma większy sens, niż jego dotychczasowa pogoń za nie wiadomo jakimi iluzjami życiowych celów.     To jest absolutnie wspaniałe! Opowiada historię o odnajdowaniu siebie - nie w natchnieniu patetycznych uniesień, nie w mistycznym besserwiserstwie, ale w tym, co proste, zwyczajne i wymagające naszego potu, krwi i łez.   Myślę też, że ta praca w ogrodzie jest również ważna z punktu widzenia relacji peela z kobietą, którą kocha. Bardzo możliwe, że chciał być dla niej nie wiadomo kim, starał się dorównać jakiemuś złudzeniu niedoścignionego ideału. Dlatego szukał mistrzowskich wskazówek. Tymczasem najpełniej i najmocniej owa więź realizuje się w wymiarze ludzkim, rudymentarnym. Gdy z balonika wyobrażeń o sobie samym i o własnej egzystencjalnej drodze schodzi patos, a zostaje działanie - można poczuć niezwykły stan spełnienia. I jako jednostka, i w związku. Pojawia się współobecność, opisana jako oddychanie w tym samym tempie. Po pracy - pewnie ten oddech jest szybszy, lepiej dotlenia, o wiele skuteczniej unosi.
    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @wierszyki Są takie miejsca, gdzie życie zawsze toczy się na granicy. i nie tylko tej na mapie, bo ona jest symbolem wszystkich innych. Zawsze istnieje jakieś rozdarcie, jakieś pomiędzy.
    • @Adam Zębala znakomity tytuł i mądry wykład o przenikaniu - od mgły do mgły, od nieistnienia do nie-istnienia.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...