Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jesteśmy jeszcze tak młodzi
póki świat się rozszerza
na umyśle zwątpienia nie będzie

czas zatrzyma nic zawrze
wszystkie rzeczy rzeczami nie będące
trzy trwania zapadną w ognisko
świadomością istnienia

przytul mnie wiosenna łąko
jak kiedyś

Opublikowano

Technicznie - niczego się nie czepiam (2 strofa - mniam)
Treściowo - nie jestem fanem obrazowania typu "przytul mnie"... Do tego momentu pod wrażeniem, tutaj trochę miękko - ale proszę pani - tak pisac dalej :)
Tak.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Michał, dziękuję za przychylność w opiniach,miło mi.
Ja jestem na etapie uczącej się....trochę też od innych,
choć z nauką różnie bywa.
Kiedyś powiedziałam pewnemu poecie iż czytam jego wiersze , a przy tym uczę się.
-Już nie daje mi nic do czytania:)))))
...ale na tym świat się nie kończy:)
PozdrawiaM.
Opublikowano

Marlettko
to ja. Nie żebym szukał dziury w całym,
ale to "na umyśle" jakoś jawi mi się nieszczególnie:
- być zdrowym, chorym na umyśle, biednym na umyśle itd -
A może trochę przestawić, żeby drugi i trzeci wers
nie kończyły się:
...... rozszerza
....... nie będzie
dlatego proponuję 3. wers:
nie będzie zwątpienia w umyśle

A tak to wiersz cacy
jakbym go już kiedyś, gdzieś widzial :))
Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



fajnie:))
Wiktorze,nie da sie ukryć, że też wsadzałeś palce
mojemu ''dziecku'' do oka, nos i ucha.Aj,aj...:))))))
Tobie rownież serdecznie dziękuję.
Chyba jednak zostanie jak jest,zmiany popsują moją koncepcję.
PozdrawiaM.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensisW takim razie, czekamy na opowieść, a od siebie gratuluję, ponieważ bardzo przyjemnie się czytało. :)
    • kiedy niebo jak ołowiany wór w krwisto tłumi wrota spiętrzonych głów gdy z cienia niemrawy odór rodzi ból barbarzyńsko się wolno wlecze w rów kiedy powietrze nabiera stęchlizny nabrzmiałej skąd umiera chciwość ten parszywy wróg jak pajęcze myśli w złość zaradcze chyli się to w chwałę rozwesela swą twarz o kamienny róg gdy słońce z zaćmienia robi więzienie i kraty nabierają ostatnie tchnienie zapomnienia i na sztormie w swe sidła rozprzestrzenia swe cierpienie żywy diament co mieścił swe padliny ze zranienia krzyże nagle z uskrzydloną ponętnością się zwalniają posyłając wątły cios anioła jak poganie co od czeluści się to drwiną a zmagają i nocami narzekają na los kościoła a w belce oko zaś spleśniałe w bezludnym dźwięku ktoś tu jęczy w mojej twarzy schyłek znów przegrałem mieczem zatykam groźny lęk co dręczy
    • Opłakuj, Córo królewskiego rodu, Hańbę Pana, królestwa upodlenie; Ach gdybyż te łzy, z twojego powodu Mogły ojca twego zmyć przewinienie!   Opłakuj - bo twe łzy są Cnoty łzami Dość się już wyspy nasze nacierpiały; I niech ci te łzy długimi latami W Uśmiechach Ludzi będą się zwracały! -   I Byron: Weep, Daughter of a royal line, A Sire’s disgrace, a realm’s decay; Ah happy, if each tear of thine Could wash a father’s fault away!   Weep – for thy tears are Virtue’s tears Auspicious to these suffering Isles; And be each drop in future years Repaid thee by thy People’s Smiles! –   Tym razem wiersz jest polityczny. Ową płaczącą damą jest Charlotta Augusta, córka Króla Jerzego IV, która będąc gorącą zwolenniczką Wigów rozpłakała się, widząc jak jej ojciec, wtedy jeszcze jako Książe Regent, publicznie poniża Wigów w osobach lordów Greya (tak, Earl Grey) i Grenville'a. Incydent miał miejsce w Carlton House, 22 Lutego 1812 roku. Charlotta miała wtedy lat 16 i wszelkie szanse na zostanie wyczekiwaną królową po swym bardzo nielubianym ojcu, lecz zmarła w połogu w 1821.  Co do wiersza Byron przez dwa lata ukrywał swoje autorstwo, ale w końcu nie wytrzymał i się przyznał do - było nie było - zdrady stanu. Miał szczęście, że sam był lordem. Hm, nabrałem dziwnej o tej porze ochoty na herbatę.   
    • @KOBIETA Progi, nogi, polskie drogi, na rozpędzie.. po krawędzie?    "Gdybyś tylko chciał"..   Bilet do Poznania kup, wybierz jedną z dróg, tu czeka każdy cal, za sennym progiem — tchu
    • @hollow man Cóż, dzięki za komentarz. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...