natura

[Kasia_Kaisu]

Pan się uparł ,że chce mnie pocałować
A jak to tak można o siódmej rano
Czekając na tramwaj w butach z zeszłego roku.

Pan mi mówi ,że jestem piękna
A przecież lokówka nie działa już od miesiąca
I pieniędzy brak na kosmetyczkę.

Pan przynosi mi kwiaty
A ja nie mam odpowiedniego wazonu
I kolor firan zupełnie nie pasuje

Pan nie myśli chyba, że uwiedzie mnie od tak
To nie takie proste bo kobieta proszę Pana
To stworzenie niezwykle skomplikowane.

Zbyt wiele to nigdy za dużo.

[Niewierny Tomasz]

Ograniczę się tylko do tego - sympatyczne.
Pierwsza strofka fajna.
To takie typowo kobiece "narzekania" fajnie opisane.

Pozdrawiam

[Kasia_Kaisu]

dziekuje za mile komentarze ;)

i_e : oczywiscie to kwiaty powinny pasowac do firan ale jako roztrzepane dziewcze zapisalam to w odwrotnym porzadku i stwierdzilam : a niech juz tak zostanie :D wlasciwie to powinny byc zaslony ale jako ze wiersz kobiecy jest w nim troszeczke brak logiki ;) pozdrawiam serdecznie! :)

[Ewa Rajska]

i mnie się podoba:)
niektóre fragmenty jakbym już skądś znała, ale może to tylko wrażenie:)

pozdrawiam cieplutko!
ER

[Nata_Kruk]

Sympatyczny wiersz Kasiu.
Zbyt wiele, to nigdy za dużo......:)
Pozdrawiam.

[Jay Jay Kapuściński]

na początek proponuję uregulować kwestie interpunkcyjne, by panował w tym jakiś ład. zapis ma duże znaczenie. poza tym litery, tytuł z małej, a początek każdego wersu z dużej. zastanawiam się, ale nie potrafię doszukać się w tym logiki...

wiersz w miarę ciepły, poprawny, zabrakło mi jednak czegoś więcej. konkretyzuję: nie wyszłaś w nim poza szablon, wg mnie winny znaleźć się tutaj jakieś momenty do zapamiętania, refleksji. na razie przeczytałem, strawiłem i niedługo zapomnę.

pozdr.