Osamotniony

[Marcin Groemeer]

Ciemne, zimne grudy me serce przykryły
Obok Jej ciała bladego pod ziemią spoczęło
Choć przed słońcem ukryte nadal miłością bije.

Dlaczego wraz z Nią nie żal lecz serce zakopałem?
Swój oddech płytki oddając Jej, martwym się stałem
Samotny, we mgle szczęścia szukam, ale go nie ma.

Już promień nadziei do duszy wolno się skradał
Lecz we śnie każdym Ona w odwiedziny przychodzi
Patrzeć jak smutkiem ukochanego serce krwawi...

Każde serca uderzenie Jej uśmiech wspomina
Pośród nicości lodowatej uczucia wrzątek
Zbudzić próbuje do snu spokojnego zmuszoną.

Dwa te serca wiecznie miały wiernie bić do siebie
Jej święta świętość w miłości zastygła niewiernie
Moją pozbawiając uderzeń uczuciem sensu.

Jak kłuje ten brak, czy Bóg jest, a może Go nie ma?
O tym sercu ukrytym nikt pamiętać nie może
I Jedyny już dawno o nim zapomnieć musiał...

I krwawi wciąż serce choć kropli krwi już w nim nie ma
I płakać chce biedna dusza lecz łez już nie starcza
I umysł śmierci pragnie ale znaleźć jej nie może.

Łzy już ugaszać bólu dawno nie mają siły
Gardło płaczem zdarte szeptu wydobyć nie może
A serce pod ziemią skryte światła ujrzeć nie chce!

Serce moje bijące czarne myśli przykryły
Tęsknoty tej ogromnej przezwyciężyć nie może
Bo kiedyś zmarła Ta do której bić wiecznie miało...

Dla Niej
2006

[dragon-fly]

Trudno jest komentować taki wiersz...
Trudno jest cokolwiek pod nim napisać.

Pozdrawiam serdecznie.

[Ewa Rajska]

no cóż...jak widzę jest to bardzo osobisty dla Ciebie tekst, jednak wrzucając go tutaj poddałeś go krytyce, dlatego postaram się być obiektywna, uwaga, może powiać chłodem, z góry przepraszam, jeśli Cię urażę.
po pierwsze tekst jest przegadany: to wszystko da się napisac o wiele krócej
po drugie: słownictwo zalatuje mi na epokę romantyzmu, a nie na teraźnieksze pisanie ('me serce', 'dusza', 'krwawiące serce', pragninienie śmierci itd.)
za dużo i za otwarcie pojawia się tu miłość- to wszystko da się ładnie zmetaforyzować.
po trzecie: styl jest dość potoczny, a gdzie liryka?

nie chcę tu niczego narzucać, bo z pewnością dla Ciebie ten tekst wiele znaczy, jednak dla zwykłego czytelnika jest po prostu jednym z wielu, ja nie znalazłam tu nic dla siebie, żadnej ciekawej puenty, czy klimatu grobowego. ja ten tekst bym poobcinała i napisała od nowa. jednak jak się domyślam wyraża Twoje uczucia (peel=autor?) więc się nie wgłębiam.

mała rada na przyszłość (jak nie posłuchasz, to i tak Cię doświadczenie nauczy:) jeśli masz coś tak bardzo osobistego, gdzie piszesz tylko, aby wyrzucić z siebie uczucia, zachowaj to dla siebie, bo inni i tak nie zrozumieją (ja przynajmniej w tym tekście nie poczułam bólu po stracie kogoś bliższego)
ale myślę, że coś z Ciebie może być, tylko pracuj, ćwicz, a niedługo będą i efekty:)

pozdrawiam ciepło!
ER

[Marcin Groemeer]

Ewa masz rację ja też nie jestem już z niego zbyt zadowolony , fajnie że pokazałaś jakie są jego najsłabsze cechy, inaczej postrzegam go ja a inaczej czytelnik wielkie dzięki. Tak naprawdę nie jest on tylko wyznaniem ważniejsza była dla mnie forma chciałem popracować nad słowem (nie wyszło), mam nadzieje że kolejny utwór będzie lepszy :-). Dzięki i pozdrawiam!!!