lewitując

[Vanity fare]

Lewitowałem, zostawiwszy ciało.
I w tunel światła wejść mi było dane.
Wszystko co ziemskie poza mną zostało
kiedym Piotrową ujrzał w głębi bramę.
Dzisiaj już nie wiem, na jawie czy we śnie
biegłem ku niebu, lecz było za wcześnie.

Nieopisanie świecił promień Boski.
Ogromna siła na jestestwo parła.
Za mną zostały wszystkie ziemskie troski
kiedy się dusza od ciała oddarła.
Tak przemierzałem wrzechświat bezcieleśnie
lecz powróciłem, bo było za wcześnie.

Teraz czekacie, już się do was stroję.
I w głos się śmieję bo wiem co mnie czeka.
Piotrowej bramy skrzypią znów podwoje
a światłość światła miłością urzeka.
Dzisiaj o drogę już pytać nie muszę
zanim w ostatnią podróż wreszcie ruszę.


PK 01.2006

[zak stanisława]

kim jesteś? nie czytam o tobie
nawet w telewizorze cię nie oglądam
kim jesteś? że o drogę nie pytasz
i wiesz że czekają u piotrowych bram

Jesteś prorokiem kapłanem królem?
że wierząc czekać nie przestajesz
licząc na kogoś wiekszego od ludzi
nadzieją dla siebie się stajesz

[Vanity fare]

Lubię zmysłów sygnały wydobywać z cienia
spisując sny w nadziei, że w nich się objawi
jakiś ślad przeszłych zdarzeń, poprzednie wcielenia
czy obrazy znajome w przebłysku deja vu.......

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziś kilka razy Twój wiersz podziwiałem...
i choć tych wspomnień przyzywać nie lubię,
ten sam chyba tunel niegdyś zwiedzałem
Też nie przyjęli... więc witam... w "klubie". ((ad infinitum)))

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to dziwne zjawisko, mam często to samo, i nie wiem czy to był sen , czy pewne sytuacje się powtarzały.Będąc w jakimś niezanym miejscu, wiem co gdzie sie znajduje, bo mam wrazenie ze już tu byłam, i co dziwne wiem co za chwilę zrobię...i wszystko się zgadza oprócz szczegółów, bo w tamtym było nowsze, jaśniejsze.....
pozdrawiam ciepło ES